fotografie

Zonder titel 2016 by Vincent Hartman

Als je eind 2015 geschreven hebt, dat het een bijzonder fotografisch jaar was, hoe noem je dan 2016? Een professioneel schrijver of blogger denkt natuurlijk na over de strategische keuze van blog titels. Ik niet, ik begin gewoon. Een bijzonder jaar was het in ieder geval wel, dat staat vast. Dan hebben we het natuurlijk vooral over de behoorlijke ommezwaai die is ontstaan vlak na dat laatste blogje uit 2015.

Schotland

Over die ommezwaai kunt u hier alles lezen: Schotland.

Het heeft gelukkig voor foto’s gezorgd die ik anders niet gemaakt zou hebben zoals de foto's van dit kantoormeubilair, gemaakt in een fotostudio in Glasgow. In theorie had ik die natuurlijk ook in Heino gemaakt kunnen hebben.

Dat geldt niet voor deze typische Schotse foto’s:

Ook de sfeer op de tribune bij de Falkirk Bairns is een tikkie anders dan bij vvHeino:

Trouwseizoen 2016

Begin van het jaar was het een vreemde ervaring om aanvragen voor bruidsreportages voor de tweede helft van 2016 en 2017 af te slaan. Het gaat volledig tegen mijn natuur in om handel af te slaan, maar ja ik heb nu eenmaal een beperkte capaciteit en de prioriteiten hebben zich verlegd. Het verwerken van alle bruidsreportages en particuliere shoots van de eerste helft van dit jaar heeft tot bijna het einde van het jaar geduurd. Het moeten werken om (bijna) alles vóór de kerst klaar te krijgen heeft nogal wat energie en discipline gekost. Planning is nooit mijn sterkste kant geweest en enige overschatting van eigen capaciteit is mij niet vreemd. Uiteindelijk is het allemaal wel gelukt en de omzet was weer prima.

Een aantal foto's van het afgelopen trouwseizoen willen we u niet onthouden:

De foto voor de trouwkaart van Rieneke & Erik

Toeval bestaat niet zeggen ze en terwijl ik dit schrijf krijg ik deze mail binnen:

"Alles geregeld nu! Betaling is onderweg... We zien je vast nog wel een keer 'live', maar voor nu doen we het even zo : we willen je nogmaals bedanken voor alles wat je voor ons betekend hebt qua fotografie tijdens onze bruiloft! We zijn super blij met alle resultaten!

Succes daar en tot wederzien in Heino!

Groeten, 

Erik & Rieneke"

Dat bedoel ik dus, daar doe je het voor! Bruidsreportages doe ik al vanaf de begin jaren negentig en hoewel het eigenlijk geen 'business sense' maakt, gezien de vele uren die er in gaan, geeft het me enorm veel voldoening. De eerste bruidsreportage voor 2017 staat dus alweer gepland in het mooie Salland! Want voor Heino-ers en andere echte Sallanders maakt deze Zwollenaar graag een uitzondering. Ben ook benieuwd wanneer de eertse Schotse Kilten gaan verschijnen voor mijn camera!

De trouwkaart van Rieneke en Erik verwerkt in de openingspagina van het trouwalbum

Een snelle selectie uit de trouwfoto's van 2016:

STUDIOVHF

De activiteiten van STUDIOVHF gaan ondertussen onverminderd voort. Zowel in Nederland als in Schotland. Thomas Feickens & Iris Hartman staan hun mannetje, respectievelijk vrouwtje met opdrachten hier in de studio, maar ook op locaties strekkend van Lemelerveld, Goor, Rijssen, Kampen, Eindhoven, Amsterdam en natuurlijk Roalte en Zwollywood!

In Schotland hebben we voornamelijk interieurfotografie en productfotografie gedaan, zo hier en daar een zakelijk portretje en een enkele familyshoot (je weet wel hoe dat gaat). Ook zijn we op dit moment bezig met een timelapse shoot in The City of Edinburgh:  

De timelapse loopt van 16 december 2016 t/m eind maart 2017 en moet het gehele interieurbouw project visualiseren in slechts 2 minuten. Na enige oefening afgelopen zomer in 'cosmopolitan Heino' hebben we speciaal voor deze toepassing apparatuur en software aangeschaft om het kwalitatief goed en betrouwbaar op afstand te kunnen managen. (dat wil zeggen als alles goed loopt want ik ben de afgelopen week al twee keer terug geweest om de (beginners) fouten te herstellen.

Op het gebied van productfotografie is behalve de productfotografie van de meubelen van het Schotse Samuel Bruce, het Zwolse bedrijf Dun Wallets het vermelden waard:

Dun Wallets Black Silver

De oprichter van Dun Wallets, Sjoerd van Dam, had graag naar de studio in Glasgow gekomen, maar komt om praktische redenen binnenkort toch maar weer naar de studio in Heino City Centre.

Het komende jaar..

..zal fotografisch gezien vooral in het teken staan van meer productfotografie, interieurfotografie (inmiddels staan we op pagina 1 in Schotland), zakelijke portretten en wellicht wat mooie Schotse landschapjes. Verder zullen deze momenten zeldzaam gaan worden:

Op 30 december 2016 hebben we nog even een overlegje gehad met de 'technische staf van vvHeino'. De heren hadden advies nodig van iemand waarvan gezegd wordt dat hij helemaal niets met voetbal heeft maar ondertussen, under cover, voor vvHeino aan talent scouting doet bij de Falkirk Bairns. Als u de komende tijd minder systeem voetbal en risicovermijdend spel ziet bij vvHeino, dan heeft de Schotse invloed zijn werk gedaan. We hebben ook nog even de fysiek en de anatomie van de voetballers besproken:

Mijn meest geliefde ruimte zal ergens midden het komende jaar, samen met het woonhuis, overgaan naar nieuwe eigenaren, die er hun geheel eigen functie aan zullen gaan geven. Binnenkort zullen wij jullie deze nieuwe familie, die een aanwinst voor Heino zullen zijn aan jullie voorstellen, in beeld en woord.

Wordt uiteraard weer vervolgd!

4 maanden in Schotland... by Vincent Hartman

"Op vrijdagavond een blogje schrijven is natuurlijk regelrechte armoe. Ik hoor nu volop in de VriMiBo te zitten en zou eigenlijk zo langzamerhand geen letter meer op 'papier' moeten kunnen krijgen. Maar niets is minder waar! Heb na een week hard werken met hoogte en diepte punten nog energie te over. En da's maar goed ook want ook dit weekend zal in het teken staan van editen, album design, correcties en bestellingen."

Zo begon de aanzet van een blogje meer dan een maand geleden. In augustus schreef ik nog stoer:

""Mis je Heino al?" is een vraag die me afgelopen week tot twee keer toe is gesteld. En eerlijk gezegd is het antwoord, nee."

Nou daar ben ik wel van teruggekomen. Het was naïviteit, ontkenning of wellicht zag ik dit avontuur nog door een roze bril. Het begraven in het werk bleek uiteindelijk toch niet genoeg om te verbloemen dat ik hier gewoon in m'n uppie zit. Zoon Tom heeft het hazenpad gekozen en zit weer in z'n vertrouwde omgeving en ik denk nu van: ergens is er iets mis gegaan! De bedoeling was hier als gezin heen te verhuizen maar door allerlei omstandigheden, waaronder medische, wordt het een gefaseerde verhuizing. Het resultaat is dat ik me te pletter werk, wel goed verdien, maar dubbele lasten heb en bij lange na niet het sociale leven dat ik gewend ben. De bedoeling was after all om weer eens een soort van gewoon gezinsleven te hebben met weekeinden en zo. Het netto resultaat is dus negatief. Wie is er hier nu gek? 

Afijn de eerste alinea van dit blogje moest ik destijds onderbreken want de klaagzang werd welkom onderbroken door de buurmannen Bob en David die me uitnodigden voor een heuse VriMiBo die tot in de late uurtjes zou duren!

Dus nu het blogje op donderdagavond maar even afmaken, je weet immers maar nooit!

Dus niet allemaal kommer en kwel?

Nee gelukkig niet! De afwisseling in werk is geweldig. Het is een mix van zo ongeveer alle ervaringen van de afgelopen 15 jaar en wat dat betreft begint het van de grond tillen van een klein fotografie bedrijfje nu z'n vruchten af te werpen. Zeker in combinatie met de internationale ervaring uit het verleden. Het werken in een heus team is weer al vanouds. Bijna Rotterdams: niet lullen maar poetsen, korte lijnen en open communicatie. Sommige teamleden zijn zelfs 'Nederlands direct', anderen dusdanig Brits beleefd en vriendelijk dat ik een tandje bij moet schakelen. 

Het mooie is dat ik weer het nodige bijgeleerd heb op allerlei gebied en de ontwikkeling op fotografie gebied gewoon doorgaat. Het werken in een team dat bestaat uit commerciëlen en creatieven is een omgeving waar ik wel bij vaar. En natuurlijk mooie plaatjes maken, zoals interieurfotografie:

De Master Bedroom van een townhouse in het centrum van Edinburgh in opdracht van Incognito Heat Co, specialist in underfloor heating en heat pumps Scotland.

En natuurlijk productfotografie:

Een dubbele electrisch verstelbare zit-sta werkplek, in opdracht van kantoormeubelfabrikant Samuel Bruce. Product Photography Glasgow

Met het einde van de tunnel in zicht van het "editing, editing, editing" werk van met name Nederlandse klussen heb ik me ook onlangs een weekendje vrij gegund. De ingredienten waren o.a. 'een bettien toer'n:

en een bettien vretten en zoepen:

maar dan zonder het 'op de proeme kroepen';) Je kunt niet alles hebben! Ben benieuwd hoe ze dit in Google translate gaan vertalen..

marketing

De klus die er hier voor mij ligt, is een bedrijf dat organisch gegroeid is verder te helpen met de groei en als het even kan een beetje sneller. Van de kantoorinrichters in Schotland die ik destijds op de korrel had als potentiële partner voor het bedrijf dat ik toen vertegenwoordigde is Amos Beech een van de weinige die is overgebleven en die keuze heeft zich dus inmiddels ruimschoots bewezen. Ondanks die geschiedenis moet je dan natuurlijk niet als je in zo'n organisatie als nieuweling binnenkomt, (voor de meesten in ieder geval) meteen je eigen vriendjes naar voren schuiven. En dat is me ook goed gelukt. In ieder geval de eerste maanden. In maart dit jaar had ik me het doel gesteld zoveel mogelijk de achterstand op het gebied van marketing communicatie in te lopen en de basis te leggen voor verdere uitbouw. Maar ja 'slow responding is a British disease after all'. Als je dus weken moet wachten voordat je locale webhost onder z'n steen vandaan komt en in actie komt... de ontwerper van een andere website de zaak dusdanig dichtgetimmerd heeft dat normale functies als een standaard Wordpress 'drop down menu' extra betaald moet worden, de grafisch ontwerper niet vooruit te branden is en je toch je doelstellingen wilt halen... dan moet je toch terugvallen op... tja, je olde moaten uut de hoofdstad van Salland: Roalte!

het communicatiegilde

De heren van Het Communicatiegilde staan hun mannetje (helaas zijn de dames verleden tijd) als het er op aan komt. Beoordeel ze niet op hun website, ze zijn een beetje als de loodgieter met de lekkende kraan, maar voor hun klanten zijn ze echt onvolprezen in originaliteit, kwaliteit en betrouwbaarheid. Ooit mocht ik er deel van uitmaken. Videograaf Ernst Wijnands van iris Media wordt dinsdagmorgen gebeld, staat dezelfde avond met koffers vol apparatuur op Edinburgh Airport en donderdagmiddag wordt het gereed product afgeleverd! De video heeft een rol gespeeld bij het binnenhalen van een grote opdracht op het gebied van het interieur ontwerp, de bouw en de inrichting van een vooraanstaand Amerikaans technologiebedrijf bedrijf dat uit hun jasje gegroeid is in hun pand in Edinburgh. Ook de nestor van Het Communicatiegilde, Roné van der Vliet van Sinds77 èchte Reclame Makers, heeft inmiddels de 'competitie' met de locale designer gewonnen en volgens verwachting laten zien dat luisteren, onderzoek doen, buiten de box denken en risico lopen, succesvol kan zijn. 

Wat dat betreft snap ik de zelfstandige creatieven die ik hier ontmoet heb niet zo goed. Als ik het zelf zo goed wist zou ik ze niet inhuren, dus naar de mond praten heeft een averechts effect. De Sallanders hebben daar in ieder geval geen last van!

Het gilde heeft inmiddels een pad ingezet om ons te helpen de boodschap helder te krijgen en aan te scherpen.

Alleen maar werk dus?

Valt mee hoor! Zo langzamerhand hebben we ook wat tijd genomen om met de Land Rover het landschap te ontdekken.

All images by: Photographer Stirling

Over onbenullige storingen op de meest ongelukkige plekken hebben we het natuurlijk niet want de buurman die een Toyota Land Cruiser rijdt (de lafaard), leest mee.

Maar het is niet alleen maar natuur hier. Er wordt ook nog een beetje geld verdiend:

En natuurlijk een foto van de Kelpies, ik kan immers niet achterblijven. De Kelpies bij daglicht kunt u hier zien: Kelpies.

Anyway, dat was 'm weer. Ben't jullie weer een bettien bieproat!

Hoe lang bestaat VHF nu eigenlijk? Fotograaf Zwolle by Vincent Hartman

vincent hartman fotografie zwolle

Nog goed kan ik het me herinneren. Ik zat op de kade langs het Zwolle-IJsselkanaal te fotograferen met een Olympus Compact Zoom camara. Er was een race met een soort van Formule 1 speedboten. Je weet wel van die dingen die met een bloedvaart voorbij razen en het water nauwelijks raken, veelal leidend tot spectaculaire crashes. Ik had automatisch filmtransport, autofocus en weet ik wat niet allemaal automatisch. Dus meebewegen maar met de boten in de hoop dat mijn foto's net zo mooi zouden zijn als in die prachtige brochure van Olympus. Hoeveel foto's ik die middag geschoten heb weet ik niet meer, maar zeker een veelvoud van 36 op FujiColor HG400 (heb ik KODAK nooit verteld toen ik daar stage ging lopen...). Na het fotograferen liep ik weg met dat prachtige beeld dat ik in de zoeker had gezien en ik kon niet wachten tot de foto's klaar waren. Je voelt hem al aankomen, de teleurstelling was groot toen ik een aantal dagen later de afdrukken bekeek in de winkel. Alle inzet en kosten ten spijt, er zat eigenlijk maar 1 echt goede foto bij.  Op die foto was de boot zelf mooi scherp en de achtergond onscherp met strepen over de lengte van het liggend kader (meetrekken of panning heet dat, leerde ik later). Hmm, het kon dus wel. De vraag rees hoe ik, of de camera dat gedaan had, want als ik dat wist kon ik het immers nog eens doen. De gebruiksaanwijzing gaf geen soulaas, en navraag in de winkel leerde dat ik de instellingen niet kon beïnvloeden. De eerste Canon EOS camera werd gekocht. Dit was in 1987.

Canon EOS 620, de high-end versie van de 650 (die ik ook had als 2e body) met sluitertijden van 30s-1/4000s en een snelle flitssynchronosatie van 1/250s

Fotograaf Zwolle

Het is natuurlijk nog steeds geen antwoord op de vraag want ik mag dan wel in 1987 begonnen zijn met fotograferen, de eerste inschrijving bij de KvK in Zwolle was pas ergens rond 1990 en later weer in 2001, en weer later nog een keer in 2009. Wat dat betreft heeft een bevriende reclamemaker dit goed ondervangen. Hij noemt zijn bedrijf 'Sinds77', naar zijn geboortejaar en daarmee heeft hij het voor eens en altijd ondervangen. Reclame mensen moeten dan ook strategisch bezig zijn. Fotografen zijn vooral doeners, of zoals ik onlangs door iemand fijntjes ingedeeld ben in de categorie: 'niet te binden individualisten'..:). Om hiermee nu te zeggen dat fotografie al Sinds66 in mijn bloed zit voert te ver, maar het is wel een van de constante factoren sinds die ervaring daar aan de waterkant.

Met het nieuwe stuk gereedschap in de hand, was de camera ineens niet meer de beperkende factor. The sky was the limit! Het instructieboekje bleek een schat aan informatie te bevatten en was eigenlijk een fotocursusje in zakformaat. Ik kan me niet herinneren later ooit een instructieboekje zo uitgeplozen te hebben als die van mijn eerste spiegelreflexcamera. Al snel had ik de parameters van de fotografie in mijn hoofd zitten en experimenteerde ik er lustig op los. Bij Fotoclub Zwolle trof ik een aantal gelijkgestemde zielen en van de fotobesprekingen en de praktijkavonden stak ik in korte tijd veel op. De club had destijds een studioflits-installatie van Bowens (3 x 500W/S) en daarmee heb ik de eerste schreden gezet op het gebied van de studiofotografie. Op dat moment was ik voor de wat we nu noemen: 'nabewerking' echter nog steeds afhankelijk van ontwikkel laboratoria. Ik ving echter op dat er zich in het wijkcentrum Gerenlanden in Zwolle-Zuid een donkere kamer bevond. Bij navraag bleek die DoKa bestemd te zijn voor 'leden' van de fotoclub aldaar. Toen ik me vervolgens wilde aanmelden bleek deze (nog) niet te bestaan, maar dat duurde natuurlijk niet lang. Avonden bracht ik door in de donkere kamer in het wijkcentrum (wel met m'n eigen Rodenstock Apochromaat vergrotings objectief natuurlijk, want het moest wel goed).

Contactafdrukken Fotograaf Zwolle

De donkere kamer werd later voortgezet in eigen (ouderlijk) huis en de logeerkamer werd een soort van studio. Verhuizing van Zwolle-Zuid naar een mooi eigen pand in de Julianastraat in het Veeralleekwartier zorgde later voor een permanente donkere kamer in de kelder en een fotostudio op de prachtige zolderverdieping. Voor de opnames gingen we de trappen op en na de opnames ging ik trappen af richting DoKa of richting de fotozaak voor het ontwikkelen van de kleurenfilms. Via de studie Commerciele Economie leerde ik in te spelen op de behoefte van de klant, vandaar die kleurenfilms. Ik had er niet zoveel mee. Het zorgvuldig afstemmen van kleuren leidde bij mij altijd tot zo min mogelijk kleur en als ik mijn zin kreeg werd het zwart-wit, want dan had ik het gehele proces tenminste in de hand.

Het zogenaamde 'doordrukken en tegenhouden', of dodging & burning. Door middel van maskers werden bepaalde gedeeltes van het fotografisch papier meer of minder licht gegeven. Meer licht betekende donkerder, minder betekende lichter. In combinatie met de multigrade filters kon zelfs nog lokaal het contrast beinvloed worden. Zo werd de uiteindelijke afdruk opgebouwd en het volle contrastbereik van het negatief benut. Een voorloper van het werken in lagen dus.

Het zogenaamde 'doordrukken en tegenhouden', of dodging & burning. Door middel van maskers werden bepaalde gedeeltes van het fotografisch papier meer of minder licht gegeven. Meer licht betekende donkerder, minder betekende lichter. In combinatie met de multigrade filters kon zelfs nog lokaal het contrast beinvloed worden. Zo werd de uiteindelijke afdruk opgebouwd en het volle contrastbereik van het negatief benut. Een voorloper van het werken in lagen dus.

Een proefdruk die al wat meer richting uiteindelijk resultaat gaat

Samenwerking van Fotograaf Zwolle met andere creatieven in Zwolle bracht mij uiteindelijk ook op het 'kleurenpad'. De groep bestond uit een beeldhouwer, 2 schilderessen, een filmmaker, een pianist, ondergetekende en de nodige 'aanhang'. Het idee was de verschillende disciplines bij elkaar te brengen tot één gecombineerde uiting. Het is er nooit van gekomen, afgezien van bijzonder interessante experimenten: 

Fred, Trudy en Hans

Fred, Trudy en Hans

Juliette

Juliette

De studie Commerciële Economie met vakken als Marketing, Communicatie en Consumer Behaviour bracht mij in contact met reclame- en communicatie bureau's en al spoedig volgden hier opdrachten uit. Een voorloper van het huidige aanbod reclamefotografie van STUDIOVHF. Er moesten fatsoenlijke facturen verstuurd worden en de eerste inschrijving werd een feit. Ondertussen was de fotografie behoorlijk aan het veranderen, Photoshop werd hip en de eerste digitale camera's kwamen op de markt. Slechte foto's werden 'gepimpt' en vonden gretig aftrek. Effectbejag was helemaal in, maar ik moest er niets van hebben. Fotozaken draaiden destijds voor ruim 2/3 van hun omzet op ontwikkelen en afdrukken. De digitale opmars heeft daar behoorlijke verandering in gebracht en ook Fotograaf Zwolle hield het toen voor gezien. Terug naar het originele vakgebied marketing en een 'normale carrière' gaan volgen werd het plan. Met veel plezier heb ik mogen meewerken aan de opbouw van het Zwolse bedrijf BMA Ergonomics, fabrikant van ergonomische kantoorstoelen. Uiteindelijk leidde dit tot verhuizing naar Engeland en de DoKa werd ingepakt om nooit meer uitgepakt te worden. 

In Engeland werden voorzichtige schreden gezet op het gebied van de digitale fotografie. Er was geen goede plek om de donkere kamer weer op te bouwen en bovendien was het handig om zo nu en dan een foto-tje door te mailen naar het thuisfront in Nederland. Qua kwaliteit vond ik het nog steeds niets. Dit veranderde eenmaal terug in Nederland toen de eerste 'betaalbare' full-frame digitale EOS camera uitkwam ( 5D mark I ). Een degelijk apparaat, zonder toeters en bellen en met een bekend gezichtsveld door de zoeker. Het voelde als thuiskomen (die camera dan..). In Heino was inmiddels een mooie woon-werk locatie gevonden en aan de Fotoacademie in Groningen werd mijn kennis weer een beetje getoetst en bijgevijzeld aan de tegenwoordige tijd. Het besef dat mijn carrière uitstapje wat uit de hand was gelopen begon in te dalen.. Vincent Hartman Fotografie werd in februari 2009 als handelsnaam toegevoegd aan een bestaande KvK inschrijving en de testmarketing kon beginnen (toch nog wat geleerd tijdens dat uitstapje). 

Op 16 december 2009, was de testperiode voorbij en moest het er van komen. Een nieuw bedrijf werd opgericht en Vincent Hartman Fotografie werd daar als handelsnaam aan gekoppeld. Dat is dus vandaag precies 5 jaar geleden!  

Bedrijfsfotografie Zwolle