Schotland

Eindejaarsblogje met orginele titel by Vincent Hartman

Toch wel grappig dat je van jezelf denkt dat al dat kerst en oude-jaars gedoe je niets doet. Natuurlijk is een paar dagen vrij best leuk en bovenal is het een periode van genieten van een hapje en een drankje en ja daar zijn we dan wel weer gevoelig voor. Dus wellicht is het toch geen traditie die in stand gehouden wordt door de detailhandel en voorziet het wel degelijk in een behoefte.

Ook een traditie is het ‘eindejaarsblogje’. Ontstaan in 2015 met de titel 2015, EEN BIJZONDER FOTOGRAFISCH JAAR!. Nu zijn tradities er om doorbroken te worden, maar goed het is toch wel leuk om eventjes terug te blikken.

P.S: je kunt het geneuzel ook overslaan en gewoon plaatjes kijken…

De titel van zo’n eindejaarsblogje is wel weer iedere keer een uitdaging. Daar het in 2015 nog ‘bijzonder’ was, werdt het daarna ‘Zonder titel 2016’, en vorig jaar ‘Fotograaf Zwolle’. De druk lag dus hoog om dit jaar met een bijzondere titel te komen en wat eigenlijk een tijdelijke titel was in afwachting op meer inspriratie, is uiteindelijk gewoon de titel geworden. Aangezien ik mijn centjes toch niet verdien met schrijven, kom ik er wel mee weg dacht ik zo. Heb nog even overwogen om het ‘Niet zo’n bijzonder fotografisch jaar’ te noemen, omdat er naar mijn gevoel wat weinig variatie is geweest in de fotografische uitdagingen dit jaar, maar als ik dan even terug kijk in het beeld materiaal van 2018, valt dat eigenlijk nog wel mee.

Wat ik gemakshalve namelijk vergeet is, dat als je je specialiseerd in specifieke disciplines van de fotografie, dit je gemakkelijker afgaat. Dit in combinatie met een grotere tijdsbesteding aan webdesign, zoekmachine optimalisatie en digitale marketing, en derhalve beter inkomsten patroon, zorgt ervoor dat de druk afneemt. Het creëert ruimte en tijd om verder te kijken en te ontwikkelen. En ruimte dat hebben we hier in Schotland genoeg.

Het prachtige Schotse landschap

Voor een Nederlander, geboren en getogen in één van de dichtsbevolkte gebieden ter wereld is het hier het walhalla. In vergelijking met Schotland, is Nederland een vervuild, betonnen, geasfalteerd en vooral bemest land.

Schotland daarentegen zegent zich met een oppervlakte van bijna 2 keer de grootte van Nederland met een bevolking van ongeveer een derde en dan gaat het op milieu gebied al gauw een heel stuk beter. In Stirling zitten wij op een stuk grond dat maar 45KM breed is tussen de Noordzee en de Ierse zee. Afgezien van het feit dat het niet deint, voelt het alsof je permanent op zee zit.

Ik classificeer mezelf absoluut niet als een landschaps of natuurfotograaf (iets met geduld?), maar deze omgeving inspireert wel!

Exploring the countryside in the most quintessentially British 4x4, our trustworthy 31 year old Land Rover 110

In tegenstelling tot Engeland, zijn er hier minder so-called ‘byways’, oftewel onverharde modderige wegen waar je wettelijk vrij mag rijden omdat het als ‘openbare weg’ gekwalificeerd staat. Desalniettemin zijn er toch nog wel mogelijkheden om een beetje dat avontuurlijke gevoel te krijgen. Het feit dat zowel de auto als ik er als een boer uitzien, helpt wel (even afgezien van dat linkse stuur dan).

Het feit dat je theoretisch op veel plekken kunt komen met zo’n auto betekend natuurlijk niet dat dat ook gewenst of legaal is (Land Rover Off-Road Club members signed up to the so called Green Code), dus de meest exotische plekken bereik je toch vooral ter voet . Zoals ons lokale ‘heuveltje’ Dumyat:

Een winter panorama: The Forth Valley from Dumyat.

Een winter panorama: The Forth Valley from Dumyat.

Als je op bovenstaande panorama afbeelding klikt zie een een panorama ter grootte van 59.954 x 4.760 pixels op 300DPI en een bestands grootte van 1.6G, ongeveer net zo zwaar als de wandeling naar boven, zeg maar. Het geeft een prachtig uitzicht op de Forth Valley met helemaal links in het Oosten de Forth Bridges bij Edinburgh, in het midden de Whiskey opslag van Diageao in Menstie, de refinery van Ineos in Grangemouth en meer naar rechts het Wallace Monument, Stirling Castle en The Hartman residence.

Dumyat is onze lokale ‘walk in the park’ geworden. 10 minuten rijden van huis en afhankelijk van route en gesteldheid, ben je boven tussen de 35 en 60 minuten. Daar ben je in een geheel andere wereld en besef je hoe nietig het daar beneden allemaal is.

Gelukkig hebben we deze ervaring kunnen delen met een aantal vrienden uit Liederholthuis, Raalte en Heino.

Dumyat is de meest westerlijke summit van de Ochil Hills en inmiddels heeft bovengetekende al een behoorlijk deel van dit gebied ter voet verkend. En voor mij is het een openbaring. I absolutely love it! De uitgestrekte natuur, de frisse lucht, de geur van de vegetatie, de close encounters with wildlife en de licht-schakeringen op de hellingen zijn fenominaal!

Zo nu en dan nemen we een camera mee naar boven. Soms met een specifiek doel zoals de winter panorama hierboven, soms is het een ‘just in case scenario’ en gewicht en bestands grootte begint dan een rol te spelen. De twee foto’s van de Alva Glen hierboven zijn gemaakt met de lichte en spiegel-loze Panasonic GH-4 met Olympus 12mm f2.0 lens (24mm omgerekend). Een lekker licht cameraatje met zeer acceptabele beeld kwaliteit, die ik normalieter gebruik voor time-lapse opnames.

Ook heb ik door schade en schande geleerd dat soms: ‘less is more’. Een panorama met frames van de 50MP Canon 5DS gaat al snel boven het maximale formaat van 65,535 pixels aan de lange zijde in Lightroom. Niet dat je daar voor gewaarshuwd wordt of zo, of dat de foutmelding een verklaring geeft, je krijgt gewoon een error en dan moet je het zelf maar uitzoeken. Anyway, via deze pagina kun je een link vinden voor meer informatie en hoe het op te lossen: DUMYAT IN WINTER. De bovenstaande panorama is om die reden gemaakt met de vintage 5D mark 1 met oude 70-200 f 2.8.

De panorama is gemaakt vanaf Ben Ledi en vanaf daar gezien is Dumyat (rechts in beeld) inderdaad een heuveltje.

Editing, editing, editing

Onze editing room in Heino was niet verkeerd en had een ‘prachtig’ uitzicht op de Groene Weide in Heino met zo nu en dan een echte Sallandse geur…

Het uitzicht hier is ook niet verkeerd ook al ‘mist’ het de geur:

De afwisseling in licht en weer vervelen nooit:

Iets ten oosten van ons bevindt zich de Carron Valley, tussen Fintry en Denny. Op loopafstand van de B&B in Fintry van de familie Metz uit Lierderholthuis, bevinden zich de Fintry Falls:

Deze foto is genomen met de 6 stops B+W Neutral Density filter met brandpunt 70mm, op F8 en ISO50, zodat een belichtingstijd van 3.2s in daglicht zorgt voor een mooie ‘milky flow’. De foto, in de winter genomen, is in Zwart-Wit sterker dan in kleur. De kleurenversie was me te bruin.

Deze foto van de Bracklinn Falls in Callander, Stirlingshire is genomen met F11 en iso 100 resulterend in een belichtingstijd van 10 seconden.

Hoe leuk landschaps fotografie dan ook is, de schoorsteen kan er niet van roken. Wel van productfotografie, interieurfotografie, bedrijfsfotografie en portretfotografie.

Productfotografie

Voor de tweede keer hebben we productfoto’s mogen maken voor Dine Living uit Edinburgh. Dine Living importeert uitshuifbare eettafels vanuit de USA. De tafels kunnen tot een langte van 6,5 meter uitgebouwd worden met behulp van inleg panelen. Zo kun je uitgebreid dineren als je veel gasten hebt (tot 30), hetgeen voor komt bij sommige traditioneel Christelijke families.

De foto’s zijn genomen in de studio in Glasgow waar een rondwand van 8 x 8 meter ruim plaats biedt voor deze tafels en het geheel goed uit te lichten is. Dit jaar hebben de foto’s genomen met de nieuwe Canon TS-E 50mm f/2.8L op de 5DS, een juweeltje van een lens en het verschil met de oude 45mm die we ingeruild hebben is enorm. In tegenstelling tot de oude Tilt en Shift lenzen kun je nu het scherptevlak verleggen onafhankelijk van de perspectief correctie en krijg je de tafel van voor tot achter scherp in één opname bij f16. Zelfs bij dat diafragma is de schepte nog steeds fenominaal en is er van diffractie nauwelijks sprake, mooi speelgoed dus!

Bij de serie die we dit jaar fotografeerden zitten ook een aantal ontwerpen die iets minder traditioneel vormgegeven zijn:

Interieurfotografie

Het meeste werk dat we tegenwoordig doen is interieurfotografie van kantoor omgevingen. Inmiddels zijn er ook een paar klanten bijgekomen en dat maakt het net even wat gevarieerder. Het grappige is dat bedrijven ‘south of the border’ die hier boven geen contacten hebben (ik ook nauwelijks) google gebruiken om op zoek te gaan naar een interieurfotograaf en dan staat de Schotse site keurig netjes in de top 3 in zowel Edinburgh als Glasgow.

Ook hebben we dit jaar weer een time-lapse gemaakt met de GH-4. In dit filmpje hebben we dat gecombineerd met de interieurfoto’s. Het filmje van 1:48 minuut is samengesteld uit iets van 83.000 raw opnames. De meeste daarvan worden natuurlijk niet gebruikt om dat er niets interessants gebeurt of het ‘s nachts was. Het is ongebruikelijk om een time-lapse in raw op te nemen want het kost wat data en processing power, maar voordeel is dat je achteraf kan corrigeren op verticaal perspectief en kunt croppen terwijl je nog steeds voldoende resolutie overhoudt voor een online HD filmpje. Kost wat, moar dan heb ie ook wat!

Evenementen fotografie

Ook is het altijd weer leuk om onder de meest beroerde licht en/of weers omstandigheden met sfeervol beeld terug te komen. Dat soort klussen houdt je scherp. Van een knalfeest in Heino tot netwerk bijeenkomsten in Londen, en een hardlop wedstrijd in de stromende regen op Dumyat.

En natuurlijk niet te vergeten de Stirling Marathon en de mars voor onafhankelijkheid. Dat is wel interessant om eens mee te maken. Meer foto’s daarvan kun je zien aan het eind van dit blogje.

Portretfotografie

Ook hadden we weer de eervolle taak om portretten te maken van Sallanders, Zwollenaren, Brabanders, Drenthen, Tukkers, Schotten en Engelsen. Hier een willekeurige greep:

De meeste foto’s zijn gemaakt als zakelijke profielfoto voor websites en social media zoals LinkedIn.

Ook hebben we een serie foto’s gemaakt voor de team pagina van de Schotse interieurbouwer Amos Beech. De foto van de interior designer hieronder is ontstaan door middel van trial and vooral veel error. Uiteindelijk komt dan alles samen in één shot, straight out of camera, zoals het hoort:

Ook mochten we gezellig aan de wandel langs de Zwolse stadgracht met de Droomvrouwen van de Droom van Zwolle. De laagstaande zon en de herfstkleuren deden de rest.

Daar hebben we ook dit portret gemaakt van Bernadet Haveman die gestart is met een ontwikkeltraject voor jongeren tusen de 15 – 25 jaar. U leest er meer over op de website van de Droom van Zwolle.

Bijzonder is dat we dit jaar geen bruidsreportages hebben gedaan, blijkbaar zitten we voor de meeste jonge paren gevoelsmatig toch wat te ver weg, maar de eerste bruidsreportages staan in 2019 al weer gepland!

Wat we formeel niet meer doen is familie shoots, maar je weet hoe dat gaat, dus zowaar hebben we er twee gedaan, waaronder dit Schotse gezin:

Bedrijfsfotografie

Eigenlijk is alles wat we doen zo’n beetje bedrijfsfotografie, het is maar net welk label je er aan hangt. De foto’s hier onder van zorg robot 'Karel Pepper’ zou je ook in de categorie redactionele fotografie kunnen plaatsen. Ze komen bij een artikel in een technisch vakblad over het digitale platform CareConnect bij ZorgAccent in Hellendoorn.

 
 

Vastgoed fotografie

Dat doen we dus niet zoveel, maar deze wilden wij u niet onthouden:

Op pad gestuurd om beeldmateriaal te maken voor een grote tender, tref je een lelijke stijger aan. Afijn, daar het pand redelijk symmetrisch is, dacht ik dat daar wel een mauw aan te passen zou zijn en dat was ook zo. Een paar uurtjes later was de stijger weg en … de tender verloren.

Voor een andere interne klant fotografeerden we dit mooie huis in Stirling:

Want de kogel is door de kerk, ons huis staat te koop. Op zich geen verassing natuurlijk, maar de communicatie machine van RTV Oost bereikt toch aanzienlijk meer mensen dan ik.

Heinoër Ties van de Heide, kwam gezellig even bij ons zijn licht opsteken en maakte deze reportage:

Het was bijzonder leuk om eens een andere vakidioot met veel energie aan het werk te zien en natuurlijk hebben we er ‘s avonds naar goed Sallands gebruik nog even eentje gedronken op de goede afloop.

Wordt vervolgd!

Allemaal bedankt voor het afgelopen jaar en tot ziens in Heino!

End of an era! by Vincent Hartman

And the start of a new one!

Als deze blog online komt zitten we bij de notaris in Zwolle, waar de overdracht plaats vindt van het woonhuis en fotostudio aan de Familie Haanstra.  

Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het precies elf en een half jaar geleden dat we in Heino zijn komen wonen aan de Pastorielaan.

Pastorielaan, Heino

Ik kan me nog goed herinneren dat ik van Northampton via Dover-Calais naar Nederland ben gereden (in zo'n gammele saaie Renault Scenic 1.6D) en op die dinsdagavond even doorgereden ben naar Heino. Het huis was ineens weer opgedoken in de zoekopdracht naar huizen in de wijde regio Zwolle. Ik had het wel eens eerder voorbij zien komen toen ik het bovenste prijspeil wat optrok, maar uiteindelijk 'sensible' gebleven en een strakke grens gesteld. Blijkbaar was de prijs verlaagd en viel dit huis in Heino ineens binnen de mogelijkheden. Als Zwollenaar kende ik Heino vaag. Ik had er al eens een bruidsreportage gedaan. Een foto met het bruidspaar in een oranje Fiat 500 in een bomenlaan kon ik me nog herinneren. Oh ja en een melkfabriek waar ik langs fietste als ik naar onze kampeerplek in de bossen ging ergens waar nu Omni Mobilae zit.

Na 5 jaar in Engeland te hebben gewoond waren we een beetje gewend geraakt aan ruimte om het huis en verder was de eis (van mij dan) dat je in theorie de Peperbus moest kunnen zien. Een ruimte om te ondernemen was ook een vereiste. Helder had ik het nog niet, iets met kantoormeubel handel van en naar de UK, of wellicht Vincent Hartman Fotografie weer aanslingeren? Als we toch voor ons zelf gingen beginnen, kon ik dat er mooi bijdoen, was de gedachte... dat is dus ietwat uit de hand gelopen:).

Ik reed er in het donker langs en reed ook de oprit van de dubbele garage op. Dat zou later de fotostudio worden. Gerti & Irene zullen wel gedacht hebben, wat is dat nu voor een brutale snuiter? Later hoorde ik dat hij er een bordje 'verboden in te rijden' had neergezet. Niet gezien natuurlijk in het donker, al had me dat waarschijnlijk toch niet weerhouden:). Ik belde Dorien die avond vanuit de auto met de mededeling dat ik 'ons huis' gevonden had. "Het ligt in Heino, waar? Heino zei ik. "where the F... is that?" zei de Gooise in niet mis te verstane Engelse slang. De donderdag erop heb ik het huis bekeken samen met m'n vader en Dorien de dag erop via 278 foto's het huis, de omgeving en Heino laten zien (google maps was er toen nog niet). Toen ook kennis gemaakt met Johanna, die toch wel nieuwsgierig was wat die man met die camera daar moest:). Dezelfde avond op de nachtboot richting Engeland hebben we een bod gedaan. Dorien zag het huis pas toen we het al gekocht hadden, maar voelde zich ook in een klap thuis.

"Kunnen we dat wel betalen?" Ja hoor het is 'maar' £30.000 meer dan ons huidige huis, dus dat is geen probleem hoor (de pond stond toen nog hoog). Dorien wilde 'geen bord in de tuin' zei ze. Dat bord is er wel gekomen, maar dan anders.

Wat trots waren we dat we hier konden wonen! We voelden ons snel thuis en hadden nooit gedacht hier ooit weer weg te gaan. Inmiddels heb ik wel afgeleerd 'nooit' te zeggen, per slot van rekening zou ik nooit Zwolle verlaten.

Het leeghalen van de studio:

Oh en 'by the way, to set the record straight' : het idee om naar Schotland te verhuizen kwam van Dorien: Scotland here we come! Wat heeft ze daar spijt van gehad!

Inmiddels heeft ze er wel zin in:

Het witte huis rechts onderaan is een impressie van ons nieuwe huis in Stirling.

Lambert Crescent, Stirling

Vanaf 2 augustus is the Hartman family herenigd in het tijdelijk onderkomen van bovengetekende:

Falkirk

Prima plek voor mij alleen, in een keurige ietwat saaie wijk. Lekker rustig en met fantastische wandelmogelijkheden (dat soort dingen ga je doen als je alleen bent:). Met z'n vieren wordt het wat krapjes, en vanaf eind augustus als Daan Metz ons komt vergezellen wordt het ronduit kamperen. Maar 'ieder nadeel heb z'n voordeel' want dan lijkt het huis wat nu in Stirling voor ons gebouwd wordt lekker groot. Daan en Tom gaan samen studeren aan Edinburgh College, Tom op de afdeing ICT en Daan gaat Science studeren.

Ons nieuwe huis op Highland Gate in Stirling (de rechter van de twee).

Vergeleken met het huis aan de Pastorielaan in Heino is een normaal huis al snel 'downsizen'. En nu zijn de nieuwbouwhuizen in de UK in vergelijking met die Nederland al gauw compact, maar goed, voor ons groot genoeg. Ik zie wel uit naar lage stookkosten, geen onderhoud en een klein tuintje. Gelukkig wel een dubbele garage (maar niet groot en hoog genoeg voor een studio) en ik zie vooral uit naar dit uitzicht:

Als je op de foto klikt kun je de panorama in een resolutie zien van 61.106x5.186 pixels en 239MB groot. Klik dan rechts op de schuine pijltjes voor full screen en klik en drag op de foto om in te zoomen, naar links en rechts te gaan etc.

Als je op de foto klikt kun je de panorama in een resolutie zien van 61.106x5.186 pixels en 239MB groot. Klik dan rechts op de schuine pijltjes voor full screen en klik en drag op de foto om in te zoomen, naar links en rechts te gaan etc.

De panorama is genomen vanaf de plek waar onze toekomstige voordeur komt. De plek heeft veel gemeen met waar we tot nu toe allemaal gewoond hebben. Het heeft net als in Heino een goed uitzicht, het gebied is met uitzondering van Stirling Castle en Wallace Monument Nederlands vlak en net als Zwolle is Stirling een stad, met een rivier en had het vroeger een veemarkt. De Highland Gate development wordt gebouwd op de voormalige Kildean Cattle Market. Net als in Northampton is het gunstig gelegen nabij uitvalswegen en heeft het 3 badkamers en 4 toiletten, een dubbele garage en is het volgens Nederlandse begrippen een beetje als een Renault Megane Scenic gebouwd... Maar goed ons huis in Northampton heeft het goed gedaan destijds, dus we hebben er alle vertrouwen in dat de bouwer Barratt Homes zijn reputatie waar maakt. Ik heb de bouwstadia nauwlettend gevolgd en ook al is het totaal anders dan in Nederland, het schept vertrouwen. Een betonnen fundering op heipalen en dan houtskeletbouw er bovenop. De buitenmuren worden vervolgens gemetseld en gestuct. Het geheel is bijzonder goed geïsoleerd, maar dat zal wel geen overbodige luxe zijn op deze plek schat ik zo in.

Stirling

Stirling is een kleine stad met ca. 46.000 inwoners. Stirling is een bijzondere historische stad gevormd door zijn centrale locatie in Schotland en is het Koninklijke en politieke centrum van Schotland geweest. Het was de eerste plek vanaf het oosten gerekend waar de river Forth overgestoken kon worden. Stirling wordt daarom ook wel de 'Gateway to the Highlands' genoemd.

De Strirling Bridge heeft om die reden een belangrijke rol gespeeld in de vele veldslagen tussen de Schotten en de Engelsen die daar hebben plaats gevonden. De vulcanische rots, daar midden in het platte land heeft een goed zicht op de rivier en de brug en werd daardoor de ideale plek voor het verblijf van diverse heersers door de eeuwen heen. 

Een blik op Stirling vanaf het Wallace Monument

Ter ere van William Wallace die in 1297 de strijd met de Engelsen won bij Stirling Bridge is in 1869 het Wallace Monument gebouwd. De regio is dus het centrum van de strijd om Schotse onafhankelijkheid. De Schotten hebben die uiteindelijk ook gekregen totdat de Schotse Koning James de 6, koning van Engeland werd, wat uiteindelijk leidde tot de vereniging van parlementen begin 1700. Schotland is echter nog steeds een apart land, heeft zijn eigen wetsysteem en inmiddels weer een parlement. De strijd voor onafhankelijkheid wordt weer volop gevochten, maar nu langs democratische weg en inmiddels begin ik dat te snappen.

De River Forth met in de achtergrond het Wallace monument

All images by: Photographer Stirling

De Rivier de Forth komt bij Stirling samen met de Alan river en vormt uiteindelijk de 'Firth of Forth' die bij Edinburgh in de Noordzee uitkomt. Bij Stirling begint de rivier een getijdenrivier te worden. Ons huis komt gelukkig buiten het overstromingsgebied op een hoogte van 9,8 meter boven zeeniveau (NAP zal hier wel niet gelden).

De economie van Stirling vandaag de dag wordt gedomineerd door onderwijs (Sirling University, Innovations Centre etc.), overheids diensten, financiële dienstverlening, retail en bovenal tourisme en dat is gezien de historie van Stirling natuurlijk begrijpelijk. Ik heb al menige gele nummerplaten gespot in Stirling!

Een blik op de Highland Gate development vanaf Wallace Monument, met links Forth Valley College en rechts de Hartman Residence

Wallace High school, de school van Emma aan de ander kant van de rivier de Forth

Meer foto's van de lokale omgeving vindt u hier: Photographer Stirling.

De zoektocht naar de voor ons juiste plek hier in Schotland was even bumpy als exiting. Gaan we voor klassiek, oud groot en rustiek of nieuw? Gaan we de countryside in waar genoeg betaalbare ruimte is voor een studio, maar niet of nauwelijks internet? En dan uiteindelijk de keuze tussen twee nieuwbouw huizen. Een ervan een stuk goedkoper, met mogelijkheid voor studio, maar in een mindere omgeving, of deze op een unieke plek en dus een betere investering? Je voelt hem al aankomen, de dames maakten ook nog even een extra ritje en werden op slag verliefd op dit uitzicht, Stirling en Wallace High School. Ik rij wel zo nu en dan naar Glasgow, want zo vaak heb ik een studio ook niet meer nodig.

Huren bevalt eigenlijk primaen ik heb nu mijn eigen licht weer: Broadscope Studios Glasgow .

We zijn bijzonder vereerd dat wij als Nederlanders mogen wonen op deze bijzondere plek. Van dit type huis met dit unieke uitzicht werden er maar twee gebouwd en er waren natuurlijk meerdere gegadigden. 

Ook zijn de eerste contacten al gelegd:

Natuurlijk gaat er niets boven het gezelligste dorp vlakbij Zwolle, maar Heino gaat niet weg en toen we daar woonden gingen we al meerdere malen per jaar naar Northampton en wie doet dat nou? Heino is al een vakantiedorp voor velen en voor ons nog steeds thuis. Dus tot ziens op de Pompdagen, Farmstacle Run, Paasvuur, Lierderholthuis feest etc. etc.!

Proost!

Back to basics! by Vincent Hartman

Net nu de situatie in Schotland een beetje basis begint te vormen voor een stabiele toekomst vlieg ik vaker dan voorheen naar good old 'The Netherlands' (per slot van rekening wonen we niet in Holland). Aanleiding vormt veelal een Nederlandse klant die bovengetekende wilt hebben om de foto's te maken in plaats van mijn collega's van @STUDIOVHF. Na enig gemor en het verhogen van de prijzen:) en toevoeging van exorbitante reiskosten ga ik dan uiteindelijk met veel plezier akkoord. Onder het motto, een paar foto-opdrachten uitvoeren, reiskosten vergoed en familie en vrienden bezoeken. pretty much, the best of all worlds dus! De laatste trip naar Heino had toch een ander karakter.

Een roerige week

Pa Hartman Sr. vond dat het op z'n 89ste toch een tijd werd om waar voor zijn belasting geld te krijgen en wilde de laatste jaren van z'n leven toch wel graag door zoals hij dat gewend was, met andere woorden: nooit een dokter gezien! Dus enige revisie leek hem op zijn plaats. De motor van zijn lichaam was toe aan een grondige opknapbeurt en enige ongemakken zorgden voor snelle opname in De Isala te Zwolle. Hartman Sr. is een optimist pur sang en enige humer kan hem niet ontzegd worden, dus ik denk dat ik er wel mee wegkom.. Anyway het lijkt er op dat hij zijn doel heeft bereikt:

Alsof dit nog niet genoeg was kwam dit nieuws na de aankondiging dat mijn lokale vriendinnetje besloten had naar Perth, te verhuizen. Dat wil zeggen, de Australische versie, ook dat nog!  

Design manager en sparring partner bij Amos Beech (portrait take with 5DS and 70-200 f 2.8 II)

En vervolgens de aanslagen in Manchester waarbij onschuldige concertgangers in de leeftijd van onze dochter gedood worden door een lunatic, die de Islam misbruikt voor een waanidee.

In zo'n week is zelfs de meeste energieke rasoptimist een tikje uit het veld geslagen en tja dan moet ie terug naar de mooiste voorstad van Zwolle: Heino!

Mien va was goed te passe die donderdagavond voorafgaand aan zijn hartoperatie in de Isala en dit samen met zijn algehele goede gezondheid gaf de burger weer moed.

Nog een paar foto's:

Zonder beeld geen verhaal, tenminste bij mij werkt dat zo. Deze trip back to the homeland had geen commercieel doel, dus nu was de handbagage eens niet gevuld met fotoapparatuur. Gewoon een tasje met de normale dingen die je meeneemt als je een paar dagen uit gaat logeren. Maar helemaal zonder camera op pad gaan voelde toch niet goed en maar even de basics in de tas gegooid: een 5D Mark1 en een 50mm f1.4. Dat is s wel vintage tegenwoordig!

11 jaar oude Canos 5D Mark 1, de eerste succesvolle full-frame camera. Een camera zonder toeters en bellen met een beeldkwaliteit grenzend aan het oude analoge middenformaat en die klinkt als een 1987 Land Rover 110 200TDI.

De kracht ligt vaak in de beperking en soms moet je die jezelf opleggen. Gewoon wat casual snapshots was het plan en mocht ik wat interessants tegenkomen dan kan dat ook.

Peter Telgenkamp, zoals ik hem ken

De Jeugd. Voor de liefhebbers: 5DMI met 50mm 1.4 op 1.4 bij iso 3200

Prille liefde

De mobiele telefoon generatie ziet het verschil niet tussen een camera op je telefoon en een compactcamera en als je dan alleen met een 5DI body en een 50mm op komt dagen, dan is dat al gauw goed genoeg. En eigenlijk is dat ook zo (als het moet). Een prima setje voor some casual available light shots zoals hierboven maar voor portret heb ik eigenlijk toch wel graag een langer brandpunt, wat meer resolutie en dynamisch bereik (erg dun bij de 5DI, dus ff snel slordig licht meten is er niet bij..).

Zo kijken Dorien en ik ook altijd naar elkaar..:) !

Als het verliefde stel dan de smaak te pakken krijgt en de studio in wil dan is het even graven in de catacomben van @STUDIOVHF oftewel de lades van Lokin om te kijken waar die oude EF 28-105 3.5.4.5 USM ergens ligt. Dit 30 jaar oude zoomlensje voldeed het 30 jaar geleden per slot van rekening prima en de moderne lenzen liggen in Schotland en bij Thomas Feickens in Zutphen dus zoveel keus hebben we niet.

Tom & Sietske (geen lensprofiel in Lightroom voor deze oude lenzen en ik heb de vignettering bij f8 (!) maar laten zitten.

Tom Hartman, een ideaal model volgens moeder Dorien, die er al een verdien model in ziet voor als we allemaal in Schotland zitten. Ik begrijp de gedachte maar denk vooral aan de hoeveelheid opnames die een fotograaf moet maken om die onnavolgbare sequentie in microbewegingen bij de gelaatsuitdrukkingen van Hartman jr. te compenseren. Afijn het is zeker mogelijk zoals ook deze foto uit 2015 laat zien.

Hoe anders is het bij vriendin Sietske die gewoon de luttele aanwijzingen opvolgt en gewoon neerzet wat de bedoeling is:

Welkom in Heino, Familie Haanstra! by Vincent Hartman

Binnenkort is Heino een nieuwe familie rijker. Op 1 augustus overhandigen wij de sleutel van de mooiste plek van Heino aan de familie Haanstra, en ik kan u verklappen dat zij er zin in hebben! Voor de familie Haanstra was deze stek aan de Pastorielaan liefde op het eerste gezicht! Hier kwam alles samen, een ruime klassieke jaren dertig woning, midden in een woonwijk en met vrij uitzicht. Ook nog op loopafstand van het dorp, dicht bij het werk en bovenal een fantastische plek voor de meiden om op te groeien. Lies, Wim, Luuke en Lena passen hier en het het voelt goed, ook voor ons.

De inburgering is begonnen

Voordat we de uit Zwolle afkomstige familie Haanstra verder aan u gaan voorstellen, vonden we dat we ze eerst kennis moesten laten maken met een goede Heinose traditie:

Lies en Luuke hijsen de Heinose vlag!

Dit onder het motto: 'een goede overdracht gaat verder dat de sleuteloverdracht'! Over sleuteloverdracht gesproken.., wie weet staat hier wel de toekomstige Meesterburger, Prinses Carnaval, of Jeugprinses? De toekomst zal het uitwijzen.

Wij voelden ons als een vis in het water in Heino en we zijn er zeker van dat dat voor de Haanstra's ook gaat gelden. 

We stellen aan u voor:

De Brabantse Lies woont al jaren met Zwollenaer Wim in onze provincie hoofdstad. Wim is software architect. Hij ontwerpt en bouwt software, onder andere planningssoftware, is een fervent computer fanaat en gamer. Dit laatste al vanaf z'n zesde levensjaar, dus een typisch geval van 'van je werk je hobby maken'. We hebben Wim uitgebreid aan de tand gevoeld de afgelopen maanden en we kunnen u geruststellen: hij communiceert niet alleen in nullen en enen. Ok, toegegeven hij is een 'ietsje pietsje' beter georganiseerd dan wij en doet zelfs aan excel sheets en zo, maar is ook een uitstekend communicator en met de nodige humor. Dus als hij veel thuis werkt, de kinderen van school ophaalt in een trainingspak, is hij niet werkloos en ook geen drugsdealer. Misschien heeft hij wel wat weg van een fotograaf?

Lies had al banden met Heino, vanwege haar werk. Ook voor haar is haar werk hobby en dat is ook logisch als je voor een Heinose successtory werkt. Na 8 jaar, de 3e bedrijfslocatie en nu met 7 personeelsleden is PSikhouvanjou, geen startup meer te noemen! PSikhouvanjou is al jaren een begrip als het gaat om nieuwste eyecatchers en musthaves op het gebied van speelgoed en kinderkamer accessoires. Voordat Lies bij PSikhouvanjou werkte deed ze kinderen en jongerenwerk bij cultureel centrum de Haere in Heino en was ze betrokken bij de Timmerweek. Waar Wim respect verdient door succesvol te communiceren met Dorien, die echt haar best deed het huis niet te verkopen, raakte Lies de juiste gevoelige snaar en was het snel 'Deal Done! 

vlnr: Wim, Luuke, Lena en Lies

De meiden Luuke en Lena zien uit naar hun nieuwe kamer, de grote tuin en de ruimte die deze prachtige Heinose plek biedt om te spelen, te teuten en te chillen met vriendinnen. En veel huiswerk maken natuurlijk!:) Luuke gaat straks naar de Havo op het Carmel college in Roalte en Lena naar groep 7 op de Dolfijn. Luuke houdt van muziek, zingen en dansen. De actieve Lena, sport graag en gaat volgend jaar uitkomen voor de meiden van vvHeino ! En dat zijn uitstekende berichten voor deze topclub, temeer omdat een select committee binnenkort naar het Schotse Falkirk afreist om zich de kneepjes van aanvallend voetbal bij te laten brengen.

Planning

Planning laat zich het beste met de woorden van Lies omschrijven: "Vlak voor de Pompdagen, dus beter kan het niet!" Hmm, dat geeft ons te denken, misschien moeten we ons eens gaan verdiepen in de planningssoftware van Wim? 

Met de familieshoot van de Haanstra's is meteen een periode van VHF afgesloten. Dit was de allerlaatse familieshoot van VHF. Gelukkig zijn we echter in september weer terug voor de bruidsreportage van de ceremoniemeester op de betreffende pagina, want voor gezellige mensen bestaan geen grenzen! STUDIOVHF gaat natuurlijk onverminderd door met zakelijke fotografie.

De komende maanden zal het een drukte van jewelste zijn aan de Pastorielaan. Geheel in stijl met toen wij het huis kochten zal het een komen en gaan zijn van oude en nieuwe huisraad. De fotostudio zal er meer uit gaan zien als logistiek centrum dan als fotografisch atelier. Het noaberschap voor de Haanstra's is begonnen!

Dorien en ik wensen jullie veel plezier en geluk in Heino. Geniet ervan!

Zonder titel 2016 by Vincent Hartman

Als je eind 2015 geschreven hebt, dat het een bijzonder fotografisch jaar was, hoe noem je dan 2016? Een professioneel schrijver of blogger denkt natuurlijk na over de strategische keuze van blog titels. Ik niet, ik begin gewoon. Een bijzonder jaar was het in ieder geval wel, dat staat vast. Dan hebben we het natuurlijk vooral over de behoorlijke ommezwaai die is ontstaan vlak na dat laatste blogje uit 2015.

Schotland

Over die ommezwaai kunt u hier alles lezen: Schotland.

Het heeft gelukkig voor foto’s gezorgd die ik anders niet gemaakt zou hebben zoals de foto's van dit kantoormeubilair, gemaakt in een fotostudio in Glasgow. In theorie had ik die natuurlijk ook in Heino gemaakt kunnen hebben.

Dat geldt niet voor deze typische Schotse foto’s:

Ook de sfeer op de tribune bij de Falkirk Bairns is een tikkie anders dan bij vvHeino:

Trouwseizoen 2016

Begin van het jaar was het een vreemde ervaring om aanvragen voor bruidsreportages voor de tweede helft van 2016 en 2017 af te slaan. Het gaat volledig tegen mijn natuur in om handel af te slaan, maar ja ik heb nu eenmaal een beperkte capaciteit en de prioriteiten hebben zich verlegd. Het verwerken van alle bruidsreportages en particuliere shoots van de eerste helft van dit jaar heeft tot bijna het einde van het jaar geduurd. Het moeten werken om (bijna) alles vóór de kerst klaar te krijgen heeft nogal wat energie en discipline gekost. Planning is nooit mijn sterkste kant geweest en enige overschatting van eigen capaciteit is mij niet vreemd. Uiteindelijk is het allemaal wel gelukt en de omzet was weer prima.

Een aantal foto's van het afgelopen trouwseizoen willen we u niet onthouden:

De foto voor de trouwkaart van Rieneke & Erik

Toeval bestaat niet zeggen ze en terwijl ik dit schrijf krijg ik deze mail binnen:

"Alles geregeld nu! Betaling is onderweg... We zien je vast nog wel een keer 'live', maar voor nu doen we het even zo : we willen je nogmaals bedanken voor alles wat je voor ons betekend hebt qua fotografie tijdens onze bruiloft! We zijn super blij met alle resultaten!

Succes daar en tot wederzien in Heino!

Groeten, 

Erik & Rieneke"

Dat bedoel ik dus, daar doe je het voor! Bruidsreportages doe ik al vanaf de begin jaren negentig en hoewel het eigenlijk geen 'business sense' maakt, gezien de vele uren die er in gaan, geeft het me enorm veel voldoening. De eerste bruidsreportage voor 2017 staat dus alweer gepland in het mooie Salland! Want voor Heino-ers en andere echte Sallanders maakt deze Zwollenaar graag een uitzondering. Ben ook benieuwd wanneer de eertse Schotse Kilten gaan verschijnen voor mijn camera!

De trouwkaart van Rieneke en Erik verwerkt in de openingspagina van het trouwalbum

Een snelle selectie uit de trouwfoto's van 2016:

STUDIOVHF

De activiteiten van STUDIOVHF gaan ondertussen onverminderd voort. Zowel in Nederland als in Schotland. Thomas Feickens & Iris Hartman staan hun mannetje, respectievelijk vrouwtje met opdrachten hier in de studio, maar ook op locaties strekkend van Lemelerveld, Goor, Rijssen, Kampen, Eindhoven, Amsterdam en natuurlijk Roalte en Zwollywood!

In Schotland hebben we voornamelijk interieurfotografie en productfotografie gedaan, zo hier en daar een zakelijk portretje en een enkele familyshoot (je weet wel hoe dat gaat). Ook zijn we op dit moment bezig met een timelapse shoot in The City of Edinburgh:  

De timelapse loopt van 16 december 2016 t/m eind maart 2017 en moet het gehele interieurbouw project visualiseren in slechts 2 minuten. Na enige oefening afgelopen zomer in 'cosmopolitan Heino' hebben we speciaal voor deze toepassing apparatuur en software aangeschaft om het kwalitatief goed en betrouwbaar op afstand te kunnen managen. (dat wil zeggen als alles goed loopt want ik ben de afgelopen week al twee keer terug geweest om de (beginners) fouten te herstellen.

Op het gebied van productfotografie is behalve de productfotografie van de meubelen van het Schotse Samuel Bruce, het Zwolse bedrijf Dun Wallets het vermelden waard:

Dun Wallets Black Silver

De oprichter van Dun Wallets, Sjoerd van Dam, had graag naar de studio in Glasgow gekomen, maar komt om praktische redenen binnenkort toch maar weer naar de studio in Heino City Centre.

Het komende jaar..

..zal fotografisch gezien vooral in het teken staan van meer productfotografie, interieurfotografie (inmiddels staan we op pagina 1 in Schotland), zakelijke portretten en wellicht wat mooie Schotse landschapjes. Verder zullen deze momenten zeldzaam gaan worden:

Op 30 december 2016 hebben we nog even een overlegje gehad met de 'technische staf van vvHeino'. De heren hadden advies nodig van iemand waarvan gezegd wordt dat hij helemaal niets met voetbal heeft maar ondertussen, under cover, voor vvHeino aan talent scouting doet bij de Falkirk Bairns. Als u de komende tijd minder systeem voetbal en risicovermijdend spel ziet bij vvHeino, dan heeft de Schotse invloed zijn werk gedaan. We hebben ook nog even de fysiek en de anatomie van de voetballers besproken:

Mijn meest geliefde ruimte zal ergens midden het komende jaar, samen met het woonhuis, overgaan naar nieuwe eigenaren, die er hun geheel eigen functie aan zullen gaan geven. Binnenkort zullen wij jullie deze nieuwe familie, die een aanwinst voor Heino zullen zijn aan jullie voorstellen, in beeld en woord.

Wordt uiteraard weer vervolgd!

4 maanden in Schotland... by Vincent Hartman

"Op vrijdagavond een blogje schrijven is natuurlijk regelrechte armoe. Ik hoor nu volop in de VriMiBo te zitten en zou eigenlijk zo langzamerhand geen letter meer op 'papier' moeten kunnen krijgen. Maar niets is minder waar! Heb na een week hard werken met hoogte en diepte punten nog energie te over. En da's maar goed ook want ook dit weekend zal in het teken staan van editen, album design, correcties en bestellingen."

Zo begon de aanzet van een blogje meer dan een maand geleden. In augustus schreef ik nog stoer:

""Mis je Heino al?" is een vraag die me afgelopen week tot twee keer toe is gesteld. En eerlijk gezegd is het antwoord, nee."

Nou daar ben ik wel van teruggekomen. Het was naïviteit, ontkenning of wellicht zag ik dit avontuur nog door een roze bril. Het begraven in het werk bleek uiteindelijk toch niet genoeg om te verbloemen dat ik hier gewoon in m'n uppie zit. Zoon Tom heeft het hazenpad gekozen en zit weer in z'n vertrouwde omgeving en ik denk nu van: ergens is er iets mis gegaan! De bedoeling was hier als gezin heen te verhuizen maar door allerlei omstandigheden, waaronder medische, wordt het een gefaseerde verhuizing. Het resultaat is dat ik me te pletter werk, wel goed verdien, maar dubbele lasten heb en bij lange na niet het sociale leven dat ik gewend ben. De bedoeling was after all om weer eens een soort van gewoon gezinsleven te hebben met weekeinden en zo. Het netto resultaat is dus negatief. Wie is er hier nu gek? 

Afijn de eerste alinea van dit blogje moest ik destijds onderbreken want de klaagzang werd welkom onderbroken door de buurmannen Bob en David die me uitnodigden voor een heuse VriMiBo die tot in de late uurtjes zou duren!

Dus nu het blogje op donderdagavond maar even afmaken, je weet immers maar nooit!

Dus niet allemaal kommer en kwel?

Nee gelukkig niet! De afwisseling in werk is geweldig. Het is een mix van zo ongeveer alle ervaringen van de afgelopen 15 jaar en wat dat betreft begint het van de grond tillen van een klein fotografie bedrijfje nu z'n vruchten af te werpen. Zeker in combinatie met de internationale ervaring uit het verleden. Het werken in een heus team is weer al vanouds. Bijna Rotterdams: niet lullen maar poetsen, korte lijnen en open communicatie. Sommige teamleden zijn zelfs 'Nederlands direct', anderen dusdanig Brits beleefd en vriendelijk dat ik een tandje bij moet schakelen. 

Het mooie is dat ik weer het nodige bijgeleerd heb op allerlei gebied en de ontwikkeling op fotografie gebied gewoon doorgaat. Het werken in een team dat bestaat uit commerciëlen en creatieven is een omgeving waar ik wel bij vaar. En natuurlijk mooie plaatjes maken, zoals interieurfotografie:

De Master Bedroom van een townhouse in het centrum van Edinburgh in opdracht van Incognito Heat Co, specialist in underfloor heating en heat pumps Scotland.

En natuurlijk productfotografie:

Een dubbele electrisch verstelbare zit-sta werkplek, in opdracht van kantoormeubelfabrikant Samuel Bruce. Product Photography Glasgow

Met het einde van de tunnel in zicht van het "editing, editing, editing" werk van met name Nederlandse klussen heb ik me ook onlangs een weekendje vrij gegund. De ingredienten waren o.a. 'een bettien toer'n:

en een bettien vretten en zoepen:

maar dan zonder het 'op de proeme kroepen';) Je kunt niet alles hebben! Ben benieuwd hoe ze dit in Google translate gaan vertalen..

marketing

De klus die er hier voor mij ligt, is een bedrijf dat organisch gegroeid is verder te helpen met de groei en als het even kan een beetje sneller. Van de kantoorinrichters in Schotland die ik destijds op de korrel had als potentiële partner voor het bedrijf dat ik toen vertegenwoordigde is Amos Beech een van de weinige die is overgebleven en die keuze heeft zich dus inmiddels ruimschoots bewezen. Ondanks die geschiedenis moet je dan natuurlijk niet als je in zo'n organisatie als nieuweling binnenkomt, (voor de meesten in ieder geval) meteen je eigen vriendjes naar voren schuiven. En dat is me ook goed gelukt. In ieder geval de eerste maanden. In maart dit jaar had ik me het doel gesteld zoveel mogelijk de achterstand op het gebied van marketing communicatie in te lopen en de basis te leggen voor verdere uitbouw. Maar ja 'slow responding is a British disease after all'. Als je dus weken moet wachten voordat je locale webhost onder z'n steen vandaan komt en in actie komt... de ontwerper van een andere website de zaak dusdanig dichtgetimmerd heeft dat normale functies als een standaard Wordpress 'drop down menu' extra betaald moet worden, de grafisch ontwerper niet vooruit te branden is en je toch je doelstellingen wilt halen... dan moet je toch terugvallen op... tja, je olde moaten uut de hoofdstad van Salland: Roalte!

het communicatiegilde

De heren van Het Communicatiegilde staan hun mannetje (helaas zijn de dames verleden tijd) als het er op aan komt. Beoordeel ze niet op hun website, ze zijn een beetje als de loodgieter met de lekkende kraan, maar voor hun klanten zijn ze echt onvolprezen in originaliteit, kwaliteit en betrouwbaarheid. Ooit mocht ik er deel van uitmaken. Videograaf Ernst Wijnands van iris Media wordt dinsdagmorgen gebeld, staat dezelfde avond met koffers vol apparatuur op Edinburgh Airport en donderdagmiddag wordt het gereed product afgeleverd! De video heeft een rol gespeeld bij het binnenhalen van een grote opdracht op het gebied van het interieur ontwerp, de bouw en de inrichting van een vooraanstaand Amerikaans technologiebedrijf bedrijf dat uit hun jasje gegroeid is in hun pand in Edinburgh. Ook de nestor van Het Communicatiegilde, Roné van der Vliet van Sinds77 èchte Reclame Makers, heeft inmiddels de 'competitie' met de locale designer gewonnen en volgens verwachting laten zien dat luisteren, onderzoek doen, buiten de box denken en risico lopen, succesvol kan zijn. 

Wat dat betreft snap ik de zelfstandige creatieven die ik hier ontmoet heb niet zo goed. Als ik het zelf zo goed wist zou ik ze niet inhuren, dus naar de mond praten heeft een averechts effect. De Sallanders hebben daar in ieder geval geen last van!

Het gilde heeft inmiddels een pad ingezet om ons te helpen de boodschap helder te krijgen en aan te scherpen.

Alleen maar werk dus?

Valt mee hoor! Zo langzamerhand hebben we ook wat tijd genomen om met de Land Rover het landschap te ontdekken.