Schotland

End of an era! by Vincent Hartman

And the start of a new one!

Als deze blog online komt zitten we bij de notaris in Zwolle, waar de overdracht plaats vindt van het woonhuis en fotostudio aan de Familie Haanstra.  

Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het precies elf en een half jaar geleden dat we in Heino zijn komen wonen aan de Pastorielaan.

Pastorielaan, Heino

Ik kan me nog goed herinneren dat ik van Northampton via Dover-Calais naar Nederland ben gereden (in zo'n gammele saaie Renault Scenic 1.6D) en op die dinsdagavond even doorgereden ben naar Heino. Het huis was ineens weer opgedoken in de zoekopdracht naar huizen in de wijde regio Zwolle. Ik had het wel eens eerder voorbij zien komen toen ik het bovenste prijspeil wat optrok, maar uiteindelijk 'sensible' gebleven en een strakke grens gesteld. Blijkbaar was de prijs verlaagd en viel dit huis in Heino ineens binnen de mogelijkheden. Als Zwollenaar kende ik Heino vaag. Ik had er al eens een bruidsreportage gedaan. Een foto met het bruidspaar in een oranje Fiat 500 in een bomenlaan kon ik me nog herinneren. Oh ja en een melkfabriek waar ik langs fietste als ik naar onze kampeerplek in de bossen ging ergens waar nu Omni Mobilae zit.

Na 5 jaar in Engeland te hebben gewoond waren we een beetje gewend geraakt aan ruimte om het huis en verder was de eis (van mij dan) dat je in theorie de Peperbus moest kunnen zien. Een ruimte om te ondernemen was ook een vereiste. Helder had ik het nog niet, iets met kantoormeubel handel van en naar de UK, of wellicht Vincent Hartman Fotografie weer aanslingeren? Als we toch voor ons zelf gingen beginnen, kon ik dat er mooi bijdoen, was de gedachte... dat is dus ietwat uit de hand gelopen:).

Ik reed er in het donker langs en reed ook de oprit van de dubbele garage op. Dat zou later de fotostudio worden. Gerti & Irene zullen wel gedacht hebben, wat is dat nu voor een brutale snuiter? Later hoorde ik dat hij er een bordje 'verboden in te rijden' had neergezet. Niet gezien natuurlijk in het donker, al had me dat waarschijnlijk toch niet weerhouden:). Ik belde Dorien die avond vanuit de auto met de mededeling dat ik 'ons huis' gevonden had. "Het ligt in Heino, waar? Heino zei ik. "where the F... is that?" zei de Gooise in niet mis te verstane Engelse slang. De donderdag erop heb ik het huis bekeken samen met m'n vader en Dorien de dag erop via 278 foto's het huis, de omgeving en Heino laten zien (google maps was er toen nog niet). Toen ook kennis gemaakt met Johanna, die toch wel nieuwsgierig was wat die man met die camera daar moest:). Dezelfde avond op de nachtboot richting Engeland hebben we een bod gedaan. Dorien zag het huis pas toen we het al gekocht hadden, maar voelde zich ook in een klap thuis.

"Kunnen we dat wel betalen?" Ja hoor het is 'maar' £30.000 meer dan ons huidige huis, dus dat is geen probleem hoor (de pond stond toen nog hoog). Dorien wilde 'geen bord in de tuin' zei ze. Dat bord is er wel gekomen, maar dan anders.

Wat trots waren we dat we hier konden wonen! We voelden ons snel thuis en hadden nooit gedacht hier ooit weer weg te gaan. Inmiddels heb ik wel afgeleerd 'nooit' te zeggen, per slot van rekening zou ik nooit Zwolle verlaten.

Het leeghalen van de studio:

Oh en 'by the way, to set the record straight' : het idee om naar Schotland te verhuizen kwam van Dorien: Scotland here we come! Wat heeft ze daar spijt van gehad!

Inmiddels heeft ze er wel zin in:

Het witte huis rechts onderaan is een impressie van ons nieuwe huis in Stirling.

Lambert Crescent, Stirling

Vanaf 2 augustus is the Hartman family herenigd in het tijdelijk onderkomen van bovengetekende:

Falkirk

Prima plek voor mij alleen, in een keurige ietwat saaie wijk. Lekker rustig en met fantastische wandelmogelijkheden (dat soort dingen ga je doen als je alleen bent:). Met z'n vieren wordt het wat krapjes, en vanaf eind augustus als Daan Metz ons komt vergezellen wordt het ronduit kamperen. Maar 'ieder nadeel heb z'n voordeel' want dan lijkt het huis wat nu in Stirling voor ons gebouwd wordt lekker groot. Daan en Tom gaan samen studeren aan Edinburgh College, Tom op de afdeing ICT en Daan gaat Science studeren.

Ons nieuwe huis op Highland Gate in Stirling (de rechter van de twee).

Vergeleken met het huis aan de Pastorielaan in Heino is een normaal huis al snel 'downsizen'. En nu zijn de nieuwbouwhuizen in de UK in vergelijking met die Nederland al gauw compact, maar goed, voor ons groot genoeg. Ik zie wel uit naar lage stookkosten, geen onderhoud en een klein tuintje. Gelukkig wel een dubbele garage (maar niet groot en hoog genoeg voor een studio) en ik zie vooral uit naar dit uitzicht:

Als je op de foto klikt kun je de panorama in een resolutie zien van 61.106x5.186 pixels en 239MB groot. Klik dan rechts op de schuine pijltjes voor full screen en klik en drag op de foto om in te zoomen, naar links en rechts te gaan etc.

Als je op de foto klikt kun je de panorama in een resolutie zien van 61.106x5.186 pixels en 239MB groot. Klik dan rechts op de schuine pijltjes voor full screen en klik en drag op de foto om in te zoomen, naar links en rechts te gaan etc.

De panorama is genomen vanaf de plek waar onze toekomstige voordeur komt. De plek heeft veel gemeen met waar we tot nu toe allemaal gewoond hebben. Het heeft net als in Heino een goed uitzicht, het gebied is met uitzondering van Stirling Castle en Wallace Monument Nederlands vlak en net als Zwolle is Stirling een stad, met een rivier en had het vroeger een veemarkt. De Highland Gate development wordt gebouwd op de voormalige Kildean Cattle Market. Net als in Northampton is het gunstig gelegen nabij uitvalswegen en heeft het 3 badkamers en 4 toiletten, een dubbele garage en is het volgens Nederlandse begrippen een beetje als een Renault Megane Scenic gebouwd... Maar goed ons huis in Northampton heeft het goed gedaan destijds, dus we hebben er alle vertrouwen in dat de bouwer Barratt Homes zijn reputatie waar maakt. Ik heb de bouwstadia nauwlettend gevolgd en ook al is het totaal anders dan in Nederland, het schept vertrouwen. Een betonnen fundering op heipalen en dan houtskeletbouw er bovenop. De buitenmuren worden vervolgens gemetseld en gestuct. Het geheel is bijzonder goed geïsoleerd, maar dat zal wel geen overbodige luxe zijn op deze plek schat ik zo in.

Stirling

Stirling is een kleine stad met ca. 46.000 inwoners. Stirling is een bijzondere historische stad gevormd door zijn centrale locatie in Schotland en is het Koninklijke en politieke centrum van Schotland geweest. Het was de eerste plek vanaf het oosten gerekend waar de river Forth overgestoken kon worden. Stirling wordt daarom ook wel de 'Gateway to the Highlands' genoemd.

De Strirling Bridge heeft om die reden een belangrijke rol gespeeld in de vele veldslagen tussen de Schotten en de Engelsen die daar hebben plaats gevonden. De vulcanische rots, daar midden in het platte land heeft een goed zicht op de rivier en de brug en werd daardoor de ideale plek voor het verblijf van diverse heersers door de eeuwen heen. 

Een blik op Stirling vanaf het Wallace Monument

Ter ere van William Wallace die in 1297 de strijd met de Engelsen won bij Stirling Bridge is in 1869 het Wallace Monument gebouwd. De regio is dus het centrum van de strijd om Schotse onafhankelijkheid. De Schotten hebben die uiteindelijk ook gekregen totdat de Schotse Koning James de 6, koning van Engeland werd, wat uiteindelijk leidde tot de vereniging van parlementen begin 1700. Schotland is echter nog steeds een apart land, heeft zijn eigen wetsysteem en inmiddels weer een parlement. De strijd voor onafhankelijkheid wordt weer volop gevochten, maar nu langs democratische weg en inmiddels begin ik dat te snappen.

De River Forth met in de achtergrond het Wallace monument

All images by: Photographer Stirling

De Rivier de Forth komt bij Stirling samen met de Alan river en vormt uiteindelijk de 'Firth of Forth' die bij Edinburgh in de Noordzee uitkomt. Bij Stirling begint de rivier een getijdenrivier te worden. Ons huis komt gelukkig buiten het overstromingsgebied op een hoogte van 9,8 meter boven zeeniveau (NAP zal hier wel niet gelden).

De economie van Stirling vandaag de dag wordt gedomineerd door onderwijs (Sirling University, Innovations Centre etc.), overheids diensten, financiële dienstverlening, retail en bovenal tourisme en dat is gezien de historie van Stirling natuurlijk begrijpelijk. Ik heb al menige gele nummerplaten gespot in Stirling!

Een blik op de Highland Gate development vanaf Wallace Monument, met links Forth Valley College en rechts de Hartman Residence

Wallace High school, de school van Emma aan de ander kant van de rivier de Forth

Meer foto's van de lokale omgeving vindt u hier: Photographer Stirling.

De zoektocht naar de voor ons juiste plek hier in Schotland was even bumpy als exiting. Gaan we voor klassiek, oud groot en rustiek of nieuw? Gaan we de countryside in waar genoeg betaalbare ruimte is voor een studio, maar niet of nauwelijks internet? En dan uiteindelijk de keuze tussen twee nieuwbouw huizen. Een ervan een stuk goedkoper, met mogelijkheid voor studio, maar in een mindere omgeving, of deze op een unieke plek en dus een betere investering? Je voelt hem al aankomen, de dames maakten ook nog even een extra ritje en werden op slag verliefd op dit uitzicht, Stirling en Wallace High School. Ik rij wel zo nu en dan naar Glasgow, want zo vaak heb ik een studio ook niet meer nodig.

Huren bevalt eigenlijk primaen ik heb nu mijn eigen licht weer: Broadscope Studios Glasgow .

We zijn bijzonder vereerd dat wij als Nederlanders mogen wonen op deze bijzondere plek. Van dit type huis met dit unieke uitzicht werden er maar twee gebouwd en er waren natuurlijk meerdere gegadigden. 

Ook zijn de eerste contacten al gelegd:

Natuurlijk gaat er niets boven het gezelligste dorp vlakbij Zwolle, maar Heino gaat niet weg en toen we daar woonden gingen we al meerdere malen per jaar naar Northampton en wie doet dat nou? Heino is al een vakantiedorp voor velen en voor ons nog steeds thuis. Dus tot ziens op de Pompdagen, Farmstacle Run, Paasvuur, Lierderholthuis feest etc. etc.!

Proost!

Back to basics! by Vincent Hartman

Net nu de situatie in Schotland een beetje basis begint te vormen voor een stabiele toekomst vlieg ik vaker dan voorheen naar good old 'The Netherlands' (per slot van rekening wonen we niet in Holland). Aanleiding vormt veelal een Nederlandse klant die bovengetekende wilt hebben om de foto's te maken in plaats van mijn collega's van @STUDIOVHF. Na enig gemor en het verhogen van de prijzen:) en toevoeging van exorbitante reiskosten ga ik dan uiteindelijk met veel plezier akkoord. Onder het motto, een paar foto-opdrachten uitvoeren, reiskosten vergoed en familie en vrienden bezoeken. pretty much, the best of all worlds dus! De laatste trip naar Heino had toch een ander karakter.

Een roerige week

Pa Hartman Sr. vond dat het op z'n 89ste toch een tijd werd om waar voor zijn belasting geld te krijgen en wilde de laatste jaren van z'n leven toch wel graag door zoals hij dat gewend was, met andere woorden: nooit een dokter gezien! Dus enige revisie leek hem op zijn plaats. De motor van zijn lichaam was toe aan een grondige opknapbeurt en enige ongemakken zorgden voor snelle opname in De Isala te Zwolle. Hartman Sr. is een optimist pur sang en enige humer kan hem niet ontzegd worden, dus ik denk dat ik er wel mee wegkom.. Anyway het lijkt er op dat hij zijn doel heeft bereikt:

Alsof dit nog niet genoeg was kwam dit nieuws na de aankondiging dat mijn lokale vriendinnetje besloten had naar Perth, te verhuizen. Dat wil zeggen, de Australische versie, ook dat nog!  

Design manager en sparring partner bij Amos Beech (portrait take with 5DS and 70-200 f 2.8 II)

En vervolgens de aanslagen in Manchester waarbij onschuldige concertgangers in de leeftijd van onze dochter gedood worden door een lunatic, die de Islam misbruikt voor een waanidee.

In zo'n week is zelfs de meeste energieke rasoptimist een tikje uit het veld geslagen en tja dan moet ie terug naar de mooiste voorstad van Zwolle: Heino!

Mien va was goed te passe die donderdagavond voorafgaand aan zijn hartoperatie in de Isala en dit samen met zijn algehele goede gezondheid gaf de burger weer moed.

Nog een paar foto's:

Zonder beeld geen verhaal, tenminste bij mij werkt dat zo. Deze trip back to the homeland had geen commercieel doel, dus nu was de handbagage eens niet gevuld met fotoapparatuur. Gewoon een tasje met de normale dingen die je meeneemt als je een paar dagen uit gaat logeren. Maar helemaal zonder camera op pad gaan voelde toch niet goed en maar even de basics in de tas gegooid: een 5D Mark1 en een 50mm f1.4. Dat is s wel vintage tegenwoordig!

11 jaar oude Canos 5D Mark 1, de eerste succesvolle full-frame camera. Een camera zonder toeters en bellen met een beeldkwaliteit grenzend aan het oude analoge middenformaat en die klinkt als een 1987 Land Rover 110 200TDI.

De kracht ligt vaak in de beperking en soms moet je die jezelf opleggen. Gewoon wat casual snapshots was het plan en mocht ik wat interessants tegenkomen dan kan dat ook.

Peter Telgenkamp, zoals ik hem ken

De Jeugd. Voor de liefhebbers: 5DMI met 50mm 1.4 op 1.4 bij iso 3200

Prille liefde

De mobiele telefoon generatie ziet het verschil niet tussen een camera op je telefoon en een compactcamera en als je dan alleen met een 5DI body en een 50mm op komt dagen, dan is dat al gauw goed genoeg. En eigenlijk is dat ook zo (als het moet). Een prima setje voor some casual available light shots zoals hierboven maar voor portret heb ik eigenlijk toch wel graag een langer brandpunt, wat meer resolutie en dynamisch bereik (erg dun bij de 5DI, dus ff snel slordig licht meten is er niet bij..).

Zo kijken Dorien en ik ook altijd naar elkaar..:) !

Als het verliefde stel dan de smaak te pakken krijgt en de studio in wil dan is het even graven in de catacomben van @STUDIOVHF oftewel de lades van Lokin om te kijken waar die oude EF 28-105 3.5.4.5 USM ergens ligt. Dit 30 jaar oude zoomlensje voldeed het 30 jaar geleden per slot van rekening prima en de moderne lenzen liggen in Schotland en bij Thomas Feickens in Zutphen dus zoveel keus hebben we niet.

Tom & Sietske (geen lensprofiel in Lightroom voor deze oude lenzen en ik heb de vignettering bij f8 (!) maar laten zitten.

Tom Hartman, een ideaal model volgens moeder Dorien, die er al een verdien model in ziet voor als we allemaal in Schotland zitten. Ik begrijp de gedachte maar denk vooral aan de hoeveelheid opnames die een fotograaf moet maken om die onnavolgbare sequentie in microbewegingen bij de gelaatsuitdrukkingen van Hartman jr. te compenseren. Afijn het is zeker mogelijk zoals ook deze foto uit 2015 laat zien.

Hoe anders is het bij vriendin Sietske die gewoon de luttele aanwijzingen opvolgt en gewoon neerzet wat de bedoeling is:

Welkom in Heino, Familie Haanstra! by Vincent Hartman

Binnenkort is Heino een nieuwe familie rijker. Op 1 augustus overhandigen wij de sleutel van de mooiste plek van Heino aan de familie Haanstra, en ik kan u verklappen dat zij er zin in hebben! Voor de familie Haanstra was deze stek aan de Pastorielaan liefde op het eerste gezicht! Hier kwam alles samen, een ruime klassieke jaren dertig woning, midden in een woonwijk en met vrij uitzicht. Ook nog op loopafstand van het dorp, dicht bij het werk en bovenal een fantastische plek voor de meiden om op te groeien. Lies, Wim, Luuke en Lena passen hier en het het voelt goed, ook voor ons.

De inburgering is begonnen

Voordat we de uit Zwolle afkomstige familie Haanstra verder aan u gaan voorstellen, vonden we dat we ze eerst kennis moesten laten maken met een goede Heinose traditie:

Lies en Luuke hijsen de Heinose vlag!

Dit onder het motto: 'een goede overdracht gaat verder dat de sleuteloverdracht'! Over sleuteloverdracht gesproken.., wie weet staat hier wel de toekomstige Meesterburger, Prinses Carnaval, of Jeugprinses? De toekomst zal het uitwijzen.

Wij voelden ons als een vis in het water in Heino en we zijn er zeker van dat dat voor de Haanstra's ook gaat gelden. 

We stellen aan u voor:

De Brabantse Lies woont al jaren met Zwollenaer Wim in onze provincie hoofdstad. Wim is software architect. Hij ontwerpt en bouwt software, onder andere planningssoftware, is een fervent computer fanaat en gamer. Dit laatste al vanaf z'n zesde levensjaar, dus een typisch geval van 'van je werk je hobby maken'. We hebben Wim uitgebreid aan de tand gevoeld de afgelopen maanden en we kunnen u geruststellen: hij communiceert niet alleen in nullen en enen. Ok, toegegeven hij is een 'ietsje pietsje' beter georganiseerd dan wij en doet zelfs aan excel sheets en zo, maar is ook een uitstekend communicator en met de nodige humor. Dus als hij veel thuis werkt, de kinderen van school ophaalt in een trainingspak, is hij niet werkloos en ook geen drugsdealer. Misschien heeft hij wel wat weg van een fotograaf?

Lies had al banden met Heino, vanwege haar werk. Ook voor haar is haar werk hobby en dat is ook logisch als je voor een Heinose successtory werkt. Na 8 jaar, de 3e bedrijfslocatie en nu met 7 personeelsleden is PSikhouvanjou, geen startup meer te noemen! PSikhouvanjou is al jaren een begrip als het gaat om nieuwste eyecatchers en musthaves op het gebied van speelgoed en kinderkamer accessoires. Voordat Lies bij PSikhouvanjou werkte deed ze kinderen en jongerenwerk bij cultureel centrum de Haere in Heino en was ze betrokken bij de Timmerweek. Waar Wim respect verdient door succesvol te communiceren met Dorien, die echt haar best deed het huis niet te verkopen, raakte Lies de juiste gevoelige snaar en was het snel 'Deal Done! 

vlnr: Wim, Luuke, Lena en Lies

De meiden Luuke en Lena zien uit naar hun nieuwe kamer, de grote tuin en de ruimte die deze prachtige Heinose plek biedt om te spelen, te teuten en te chillen met vriendinnen. En veel huiswerk maken natuurlijk!:) Luuke gaat straks naar de Havo op het Carmel college in Roalte en Lena naar groep 7 op de Dolfijn. Luuke houdt van muziek, zingen en dansen. De actieve Lena, sport graag en gaat volgend jaar uitkomen voor de meiden van vvHeino ! En dat zijn uitstekende berichten voor deze topclub, temeer omdat een select committee binnenkort naar het Schotse Falkirk afreist om zich de kneepjes van aanvallend voetbal bij te laten brengen.

Planning

Planning laat zich het beste met de woorden van Lies omschrijven: "Vlak voor de Pompdagen, dus beter kan het niet!" Hmm, dat geeft ons te denken, misschien moeten we ons eens gaan verdiepen in de planningssoftware van Wim? 

Met de familieshoot van de Haanstra's is meteen een periode van VHF afgesloten. Dit was de allerlaatse familieshoot van VHF. Gelukkig zijn we echter in september weer terug voor de bruidsreportage van de ceremoniemeester op de betreffende pagina, want voor gezellige mensen bestaan geen grenzen! STUDIOVHF gaat natuurlijk onverminderd door met zakelijke fotografie.

De komende maanden zal het een drukte van jewelste zijn aan de Pastorielaan. Geheel in stijl met toen wij het huis kochten zal het een komen en gaan zijn van oude en nieuwe huisraad. De fotostudio zal er meer uit gaan zien als logistiek centrum dan als fotografisch atelier. Het noaberschap voor de Haanstra's is begonnen!

Dorien en ik wensen jullie veel plezier en geluk in Heino. Geniet ervan!

Zonder titel 2016 by Vincent Hartman

Als je eind 2015 geschreven hebt, dat het een bijzonder fotografisch jaar was, hoe noem je dan 2016? Een professioneel schrijver of blogger denkt natuurlijk na over de strategische keuze van blog titels. Ik niet, ik begin gewoon. Een bijzonder jaar was het in ieder geval wel, dat staat vast. Dan hebben we het natuurlijk vooral over de behoorlijke ommezwaai die is ontstaan vlak na dat laatste blogje uit 2015.

Schotland

Over die ommezwaai kunt u hier alles lezen: Schotland.

Het heeft gelukkig voor foto’s gezorgd die ik anders niet gemaakt zou hebben zoals de foto's van dit kantoormeubilair, gemaakt in een fotostudio in Glasgow. In theorie had ik die natuurlijk ook in Heino gemaakt kunnen hebben.

Dat geldt niet voor deze typische Schotse foto’s:

Ook de sfeer op de tribune bij de Falkirk Bairns is een tikkie anders dan bij vvHeino:

Trouwseizoen 2016

Begin van het jaar was het een vreemde ervaring om aanvragen voor bruidsreportages voor de tweede helft van 2016 en 2017 af te slaan. Het gaat volledig tegen mijn natuur in om handel af te slaan, maar ja ik heb nu eenmaal een beperkte capaciteit en de prioriteiten hebben zich verlegd. Het verwerken van alle bruidsreportages en particuliere shoots van de eerste helft van dit jaar heeft tot bijna het einde van het jaar geduurd. Het moeten werken om (bijna) alles vóór de kerst klaar te krijgen heeft nogal wat energie en discipline gekost. Planning is nooit mijn sterkste kant geweest en enige overschatting van eigen capaciteit is mij niet vreemd. Uiteindelijk is het allemaal wel gelukt en de omzet was weer prima.

Een aantal foto's van het afgelopen trouwseizoen willen we u niet onthouden:

De foto voor de trouwkaart van Rieneke & Erik

Toeval bestaat niet zeggen ze en terwijl ik dit schrijf krijg ik deze mail binnen:

"Alles geregeld nu! Betaling is onderweg... We zien je vast nog wel een keer 'live', maar voor nu doen we het even zo : we willen je nogmaals bedanken voor alles wat je voor ons betekend hebt qua fotografie tijdens onze bruiloft! We zijn super blij met alle resultaten!

Succes daar en tot wederzien in Heino!

Groeten, 

Erik & Rieneke"

Dat bedoel ik dus, daar doe je het voor! Bruidsreportages doe ik al vanaf de begin jaren negentig en hoewel het eigenlijk geen 'business sense' maakt, gezien de vele uren die er in gaan, geeft het me enorm veel voldoening. De eerste bruidsreportage voor 2017 staat dus alweer gepland in het mooie Salland! Want voor Heino-ers en andere echte Sallanders maakt deze Zwollenaar graag een uitzondering. Ben ook benieuwd wanneer de eertse Schotse Kilten gaan verschijnen voor mijn camera!

De trouwkaart van Rieneke en Erik verwerkt in de openingspagina van het trouwalbum

Een snelle selectie uit de trouwfoto's van 2016:

STUDIOVHF

De activiteiten van STUDIOVHF gaan ondertussen onverminderd voort. Zowel in Nederland als in Schotland. Thomas Feickens & Iris Hartman staan hun mannetje, respectievelijk vrouwtje met opdrachten hier in de studio, maar ook op locaties strekkend van Lemelerveld, Goor, Rijssen, Kampen, Eindhoven, Amsterdam en natuurlijk Roalte en Zwollywood!

In Schotland hebben we voornamelijk interieurfotografie en productfotografie gedaan, zo hier en daar een zakelijk portretje en een enkele familyshoot (je weet wel hoe dat gaat). Ook zijn we op dit moment bezig met een timelapse shoot in The City of Edinburgh:  

De timelapse loopt van 16 december 2016 t/m eind maart 2017 en moet het gehele interieurbouw project visualiseren in slechts 2 minuten. Na enige oefening afgelopen zomer in 'cosmopolitan Heino' hebben we speciaal voor deze toepassing apparatuur en software aangeschaft om het kwalitatief goed en betrouwbaar op afstand te kunnen managen. (dat wil zeggen als alles goed loopt want ik ben de afgelopen week al twee keer terug geweest om de (beginners) fouten te herstellen.

Op het gebied van productfotografie is behalve de productfotografie van de meubelen van het Schotse Samuel Bruce, het Zwolse bedrijf Dun Wallets het vermelden waard:

Dun Wallets Black Silver

De oprichter van Dun Wallets, Sjoerd van Dam, had graag naar de studio in Glasgow gekomen, maar komt om praktische redenen binnenkort toch maar weer naar de studio in Heino City Centre.

Het komende jaar..

..zal fotografisch gezien vooral in het teken staan van meer productfotografie, interieurfotografie (inmiddels staan we op pagina 1 in Schotland), zakelijke portretten en wellicht wat mooie Schotse landschapjes. Verder zullen deze momenten zeldzaam gaan worden:

Op 30 december 2016 hebben we nog even een overlegje gehad met de 'technische staf van vvHeino'. De heren hadden advies nodig van iemand waarvan gezegd wordt dat hij helemaal niets met voetbal heeft maar ondertussen, under cover, voor vvHeino aan talent scouting doet bij de Falkirk Bairns. Als u de komende tijd minder systeem voetbal en risicovermijdend spel ziet bij vvHeino, dan heeft de Schotse invloed zijn werk gedaan. We hebben ook nog even de fysiek en de anatomie van de voetballers besproken:

Mijn meest geliefde ruimte zal ergens midden het komende jaar, samen met het woonhuis, overgaan naar nieuwe eigenaren, die er hun geheel eigen functie aan zullen gaan geven. Binnenkort zullen wij jullie deze nieuwe familie, die een aanwinst voor Heino zullen zijn aan jullie voorstellen, in beeld en woord.

Wordt uiteraard weer vervolgd!

4 maanden in Schotland... by Vincent Hartman

"Op vrijdagavond een blogje schrijven is natuurlijk regelrechte armoe. Ik hoor nu volop in de VriMiBo te zitten en zou eigenlijk zo langzamerhand geen letter meer op 'papier' moeten kunnen krijgen. Maar niets is minder waar! Heb na een week hard werken met hoogte en diepte punten nog energie te over. En da's maar goed ook want ook dit weekend zal in het teken staan van editen, album design, correcties en bestellingen."

Zo begon de aanzet van een blogje meer dan een maand geleden. In augustus schreef ik nog stoer:

""Mis je Heino al?" is een vraag die me afgelopen week tot twee keer toe is gesteld. En eerlijk gezegd is het antwoord, nee."

Nou daar ben ik wel van teruggekomen. Het was naïviteit, ontkenning of wellicht zag ik dit avontuur nog door een roze bril. Het begraven in het werk bleek uiteindelijk toch niet genoeg om te verbloemen dat ik hier gewoon in m'n uppie zit. Zoon Tom heeft het hazenpad gekozen en zit weer in z'n vertrouwde omgeving en ik denk nu van: ergens is er iets mis gegaan! De bedoeling was hier als gezin heen te verhuizen maar door allerlei omstandigheden, waaronder medische, wordt het een gefaseerde verhuizing. Het resultaat is dat ik me te pletter werk, wel goed verdien, maar dubbele lasten heb en bij lange na niet het sociale leven dat ik gewend ben. De bedoeling was after all om weer eens een soort van gewoon gezinsleven te hebben met weekeinden en zo. Het netto resultaat is dus negatief. Wie is er hier nu gek? 

Afijn de eerste alinea van dit blogje moest ik destijds onderbreken want de klaagzang werd welkom onderbroken door de buurmannen Bob en David die me uitnodigden voor een heuse VriMiBo die tot in de late uurtjes zou duren!

Dus nu het blogje op donderdagavond maar even afmaken, je weet immers maar nooit!

Dus niet allemaal kommer en kwel?

Nee gelukkig niet! De afwisseling in werk is geweldig. Het is een mix van zo ongeveer alle ervaringen van de afgelopen 15 jaar en wat dat betreft begint het van de grond tillen van een klein fotografie bedrijfje nu z'n vruchten af te werpen. Zeker in combinatie met de internationale ervaring uit het verleden. Het werken in een heus team is weer al vanouds. Bijna Rotterdams: niet lullen maar poetsen, korte lijnen en open communicatie. Sommige teamleden zijn zelfs 'Nederlands direct', anderen dusdanig Brits beleefd en vriendelijk dat ik een tandje bij moet schakelen. 

Het mooie is dat ik weer het nodige bijgeleerd heb op allerlei gebied en de ontwikkeling op fotografie gebied gewoon doorgaat. Het werken in een team dat bestaat uit commerciëlen en creatieven is een omgeving waar ik wel bij vaar. En natuurlijk mooie plaatjes maken, zoals interieurfotografie:

De Master Bedroom van een townhouse in het centrum van Edinburgh in opdracht van Incognito Heat Co, specialist in underfloor heating en heat pumps Scotland.

En natuurlijk productfotografie:

Een dubbele electrisch verstelbare zit-sta werkplek, in opdracht van kantoormeubelfabrikant Samuel Bruce. Product Photography Glasgow

Met het einde van de tunnel in zicht van het "editing, editing, editing" werk van met name Nederlandse klussen heb ik me ook onlangs een weekendje vrij gegund. De ingredienten waren o.a. 'een bettien toer'n:

en een bettien vretten en zoepen:

maar dan zonder het 'op de proeme kroepen';) Je kunt niet alles hebben! Ben benieuwd hoe ze dit in Google translate gaan vertalen..

marketing

De klus die er hier voor mij ligt, is een bedrijf dat organisch gegroeid is verder te helpen met de groei en als het even kan een beetje sneller. Van de kantoorinrichters in Schotland die ik destijds op de korrel had als potentiële partner voor het bedrijf dat ik toen vertegenwoordigde is Amos Beech een van de weinige die is overgebleven en die keuze heeft zich dus inmiddels ruimschoots bewezen. Ondanks die geschiedenis moet je dan natuurlijk niet als je in zo'n organisatie als nieuweling binnenkomt, (voor de meesten in ieder geval) meteen je eigen vriendjes naar voren schuiven. En dat is me ook goed gelukt. In ieder geval de eerste maanden. In maart dit jaar had ik me het doel gesteld zoveel mogelijk de achterstand op het gebied van marketing communicatie in te lopen en de basis te leggen voor verdere uitbouw. Maar ja 'slow responding is a British disease after all'. Als je dus weken moet wachten voordat je locale webhost onder z'n steen vandaan komt en in actie komt... de ontwerper van een andere website de zaak dusdanig dichtgetimmerd heeft dat normale functies als een standaard Wordpress 'drop down menu' extra betaald moet worden, de grafisch ontwerper niet vooruit te branden is en je toch je doelstellingen wilt halen... dan moet je toch terugvallen op... tja, je olde moaten uut de hoofdstad van Salland: Roalte!

het communicatiegilde

De heren van Het Communicatiegilde staan hun mannetje (helaas zijn de dames verleden tijd) als het er op aan komt. Beoordeel ze niet op hun website, ze zijn een beetje als de loodgieter met de lekkende kraan, maar voor hun klanten zijn ze echt onvolprezen in originaliteit, kwaliteit en betrouwbaarheid. Ooit mocht ik er deel van uitmaken. Videograaf Ernst Wijnands van iris Media wordt dinsdagmorgen gebeld, staat dezelfde avond met koffers vol apparatuur op Edinburgh Airport en donderdagmiddag wordt het gereed product afgeleverd! De video heeft een rol gespeeld bij het binnenhalen van een grote opdracht op het gebied van het interieur ontwerp, de bouw en de inrichting van een vooraanstaand Amerikaans technologiebedrijf bedrijf dat uit hun jasje gegroeid is in hun pand in Edinburgh. Ook de nestor van Het Communicatiegilde, Roné van der Vliet van Sinds77 èchte Reclame Makers, heeft inmiddels de 'competitie' met de locale designer gewonnen en volgens verwachting laten zien dat luisteren, onderzoek doen, buiten de box denken en risico lopen, succesvol kan zijn. 

Wat dat betreft snap ik de zelfstandige creatieven die ik hier ontmoet heb niet zo goed. Als ik het zelf zo goed wist zou ik ze niet inhuren, dus naar de mond praten heeft een averechts effect. De Sallanders hebben daar in ieder geval geen last van!

Het gilde heeft inmiddels een pad ingezet om ons te helpen de boodschap helder te krijgen en aan te scherpen.

Alleen maar werk dus?

Valt mee hoor! Zo langzamerhand hebben we ook wat tijd genomen om met de Land Rover het landschap te ontdekken.

All images by: Photographer Stirling

Over onbenullige storingen op de meest ongelukkige plekken hebben we het natuurlijk niet want de buurman die een Toyota Land Cruiser rijdt (de lafaard), leest mee.

Maar het is niet alleen maar natuur hier. Er wordt ook nog een beetje geld verdiend:

En natuurlijk een foto van de Kelpies, ik kan immers niet achterblijven. De Kelpies bij daglicht kunt u hier zien: Kelpies.

Anyway, dat was 'm weer. Ben't jullie weer een bettien bieproat!

Een maand in Schotland by Vincent Hartman

Vandaag precies een maand geleden kwamen we hier in Schotland aan met een volgepakte Transit Van. Een prima reis vanaf Heino, via onze favoriete overtocht Rotterdam-Hull, naar Falkirk. Tom deed zich zoals vanouds weer tegoed aan de onvolprezen P&O tomatensoep en bovengetekende startte ook volstrekt volgens verwachting met een Indian Curry als voorgerecht, veel vlees erna en... we zullen u de details besparen. Het was een uitzonderlijk warme avond en we heben tot middernacht op het dek gezeten en bijzonder leuk gekletst met een Duitse dertiger die al twaalf jaar in Leeds woonde.

P&O ferries goed voor Zwolle - Northampton en goed voor Heino - Falkirk

Het kost 'an arm and a leg' zo'n overtocht met hut en volledig buffet, avond entertainment etc. maar ondanks dat we maar met z'n tweën waren was het weer good fun! Na een goed Engels ontbijt ging de reis weer verder.

Het inrichten...

Toen we zo rond een uur of twee in Falkirk aankwamen besloten we eerst even een bak koffie te doen bij Amos Beech. De tijd dat ik in de UK spijt kreeg als ik gewoontegetrouw om koffie vroeg, en dan in de keuken een waterkoker hoorde, gevolgd door het geluid van een lepeltje door een kopje (oplospleur), is gelukkig al lang voorbij. We hadden alle tijd want alles was immers voorbereid. Onze in-house interior designer (uit Heino, we noemen verder geen namen) had ons huis in Falkirk weken ervoor geinspecteerd en rondgelopen met een rolmaat, dus gewoon uitvoeren en alles zou er tip-top en vooral gezellig uit gaan zien...

En dat deed het uiteindelijk ook, tenminste dat vinden wij dan. Alleen niet met het van te voren geplande en meegezeulde meubilair. We hadden onder andere een mooie moderne witte driezitsbank, een knalrode 'loveseat' (huh waarom eigenlijk?) meegenomen voor in de woonkamer. Ook de oude eettafel van de familie Lokin uit Heino, die dienst zou doen als computer tafel voor Tom. U voelt het al aankomen... niets paste! En daarmee bedoelen we niet dat het sloeg als een tang op een varken of zoiets, nee zover kwamen we niet. Het paste simpelweg niet door de binnendeuren in het huis. We hebben uren besteed aan het verwijderen van de platte glijders onder de bank en de 'whatever seat'. Zelfs de deuren voor en achter hebben we er uit geschroefd, maar het spul kwam simpelweg de kamer niet in! 

Natuurlijk zijn wij niet voor één gat (zoals in een band inderdaad Piet Schippers:) te vangen en op naar de IKEA in Edinburgh. Ze noemen ons ons daar nog net niet bij naam, maar menig vergeten item hebben we daar voor weinig gescoord. IKEA snapt bijzonder goed de middelweg te vinden tussen het besparen op assemblage kosten, transport volume (flatpack), toepasbaarheid in kleinere woonomgevingen, kwaliteit en prijs.

Elk nadeel heb z'n voordeel en ineens pasten de eerder door onze 'in-house interior designer' afgekeurde overgordijnen prima bij de rest van het meubilair. Het interior design hier laat zich omschrijven als praktisch, zakelijk en houdt het midden tussen een kantoor en een studentenwoning. Het is verre van rommelig en bijzonder inzichtelijk! Vervolgens zijn we gewoon een soort van gaan leven en na een aantal weken de rest afgemaakt vlak voordat Dorien en Emma op bezoek kwamen.

Falkirk

Het zoeken naar permanente en later tijdelijke woonruimte liep al vanaf februari dit jaar. Voor ons is het onvermijdelijk een vergelijking te trekken met onze verhuizing destijds naar Northampton. Even afgezien van het feit dat we nu 15 jaar ouder (en wijzer?) zijn, gaat de vergelijking volledig mank. Ervaring kan je namelijk ook in de weg zitten. Een zoon van 2 jaar oud en dezelfde zoon van 17 jaar oud maakt meer dan 15 jaar verschil. Ook scheelt het nogal of je een nieuwbouwhuis koopt met een genereuze 'deposit' aan een private huizenbouwer, of als buitenlander een huis probeert te huren via een makelaar. Het eerste is nogal straightforward, het tweede een stuk lastiger. Het vergt enig aanpassings vermogen van bovengetekende, maar na enige malen m'n hoofd gestoten te hebben, blijkt 'meehuilen en ombuigen' en vooral een vooruitbetaling wonderen te doen (Gerard Blom schrok zich vast een hoedje toen hij terug kwam van vakantie:). De papierwinkel is verschrikkelijk en een ieder die mij een beetje kent weet dat ik daar een enorme hekel aan heb. Destijds hadden we een Nederlandse accountant en een Engelse advocaat aan onze zijde maar nu niets van dat alles. Gelukkig heb ik destijds wel goed opgelet en wonderwel veel onthouden, wat nu bijzonder goed van pas kwam. 

Na de voorgaande ervaringen aan boord genomen te hebben en het zoveelste huurhuis gezien te hebben hadden we nu de indruk serieus genomen te worden. Lisa van Slater Hogg & Howison was 'on the ball' en in no-time was het een en ander geregeld. Wat me aan het huis aansprak was voornamelijk de rust als je de achtertuin inliep. verder was het huis 'well presented' en tickte het all the boxes als in 3 slaapkamers, voor- en achtertuin, garage, nette buurt, wat niet geheel onbelangrijk is in Falkirk en de loopafstand tot het station met een direct lijn naar Edinburgh. Ook hebben we hier beschikking tot highspeed internet via de glasvezelverbinding van Virgin Media.

Waar we toen nog geen idee van hadden was de hartelijkheid en het warme welkom van de buren uit de straat. Op Heino's niveau zou ik haast zeggen. In Heino werden we, even afgezien van de naaste buren, welkom geheten met bloemen van mensen, die met alle respect, dachten geld te kunnen vedienen aan die mensen die dat grote huis gekocht hadden. Die kwamen helaas bedrogen uit, want ook voor ons was het een groot en duur huis en al helemaal toen de fotografie de enige vorm van inkomen werd. Hier in Falkirk is het 'down to earth'. Het huis 'ticks all the boxes' en bevindt zich in een nogal saaie nette jaren 70 wijk. De helft van de straat is gepensioneerd en heeft de schaapjes keurig op het droge. Wat mij (en zelf onze sceptische puber) bijzonder goed gedaan heeft is het initiatief van de buurt, zichzelf voor te stellen aan die nieuwe bewoners van een van de weinige huurwoningen in de 'straat'. Als nieuwkomers horen wij dat te doen, maar als de drempels er al waren dan zijn die snel en vakkundig weggewerkt door mensen die al hun hele leven lang in Falkirk wonen. 

Je hebt hier bijna lage gearing nodig om de oprit op te komen!

De buurman aan de ene kant is een vervent fan van de Falkirk Football Club, die aan de andere kant is bestuurslid van de locale fotoclub. Misschien is daar het selectie proces van de 'Landlord' of huurbaas wel op gebaseerd? Toeval bestaat niet. 

Schotten en engelsen

Zoals eerder geschreven is het voor ons/mij vooral een 'return to the UK'. Lokale sentimenten heb ik vroeger wel opgepakt, maar nooit echt serieus genomen. Als Nederlander is dat eigenlijk een non-issue. In Engeland was dat ook zo. We zaten relatief dicht bij London en daar was het één grote melting-pot. Niet geheel zonder problemen, maar toch leefden verschillende culturen en geloven keurig netjes naast en met elkaar. 

Net als London heeft Schotland in grote meerdeheid tegen de #Brexit gestemd. Edinburgh is qua wereldsheid vergelijkbaar met London. De gemeente Falkirk is dat niet, maar het leeft wel van de raffinaderij, de container terminal, handel in Whisky en investeert stevig in toeristische publiekstrekkers als de Falkirk Wheel en de Kelpies. Toch meen ik mijn gevoel van de afgelopen maanden nu in de recente weken bevestigd te krijgen dat de gemiddelde Schot opener en spontaner is dan de gemiddelde Engelsman. De Engelsen zijn meester in beleefdheid en bijzonder aardig 'on the outside' maar menen er doorgaans weinig van. 'Stiff upper lip' is meer Engels dan Schots. De Schotten zijn over het algemeen bijzonder hartelijk en naar mijn idee veel echter. in het verkeer is dat overigens een nadeel. De Engelsen zijn meer 'heren'. In Schotland merk je veel sneller dat je een fout hebt gemaakt in het verkeer. Wat dat betreft zijn ze vergelijkbaar met Nederlanders, direct of 'rude' zoals de Engelsen het zouden zeggen.

Voetbal

Zoals lezers van 'Heino Sport' weten heb ik eigenlijk toch wel wat met voetbal. Het zal nu gaan blijken of dat echt zo is of dat ik meer met Heino in het algemeen heb dan met voetbal. Buurman David is een fervent aanhanger van de Falkirk Bairns en ik zou een keer met hem meegaan. Maar hij heeft de eerste competitiewedstrijd gemist en ik niet. Van de lokale Land Rover specialist hoorde ik dat Falkirk die middag de eerste competitiewedstrijd zou spelen tegen Hibs oftewel de Hibernian Football Club, uit Leith, Edinburgh en besloot er heen te gaan. Ik had hem nog even uit vorm van onnozelheid gevraagd of ik m'n vvHeino sjaal (groen) of m'n PecZwolle sjaal (blauw) mee moest nemen. het antwoord was even verwacht als krachtig: "whatever you do, don't bring the green one!). Uiteindelijk ben ik ze allebij vergeten en ben ik vol goede moed naar het stadion gereden met een shirtje met korte mouwen, het was immers mooi weer. Daar kreeg ik spijt van want niets is zo verandelijk als het Schotse weer.

Volledig 'undercover' was ik daar natuurlijk om te zien of deze club uit de Scottish Championship (eerste divisie) voldoende niveau zou hebben voor een oefen partijtje tegen het eerste van vvHeino. Ondanks dat ze hier verloren hebben denk ik dat een oefenduel goed zou zijn voor de ontwikkeling van beide clubs en onderhandelingen met vvHeino zijn gepland op zaterdagavond de 3e september in de kantine, na de zege op Rohda Raalte:).

Het werk

Oh ja natuurlijk ook nog even iets over het werk, want per slot van rekening zijn we daarom hierheen gegaan. De afgelopen weken ben ik voornamelijk bezig geweest met bedrijfsfotografie en het verder afbouwen en vullen van de website van een zusterbedrijf van Amos Beech dat actief is in vloerverwarming. De globale structuur had ik al eerder intern gepresenteerd en is gebaseerd op een doelgroepen analyse die ik eerder dit jaar al voor ze gedaan had. Het mooie is dat er nauwelijks goed beeldmateriaal was en daarvoor heb ik heerlijk rondgetoerd in het mooie Schotland. Afgelopen donderdag is de site live gegaan en het resultaat kun je zien als je op onderstaande foto klikt:

Screenshot van de oude en de nieuwe site van Incognito Underfloor Heating

Screenshot van de oude en de nieuwe site van Incognito Underfloor Heating

Design freedom door vloerverwarming

Fotografie tijdens de installatie

Verder is met name de afwisseling in werkzaamheden bijzonder verfrissend. Van strategische marketing tot en met de uitvoering van onderdelen van de marketing communicatie en inmiddels ben ik ook al weer betrokken bij een aantal grote stoelen projecten waar we die beroemde Zwolse kantoorstoel naar voren geschoven hebben. Verder ben ik nog steeds druk met het editen, editen, editen van familyshoots uit Nederland en bruidsreportages. De zakelijke opdrachten die ik vlak voor mijn vertrek nog zelf gedaan heb zijn inmiddels afgeleverd en gefactureerd. 

In Nederland zit Thomas Feickens inmiddels volop in het werk bij STUDIOVHF.

Hier in Schotland heb ik feitelijk maar 1 klant/werkgever, maar wel actief in 3 markten met 3 merken. Genoeg te doen dus! Bijzonder leuk is het overigens om weer deel uit te maken van een team. Het is een beetje zoals bij BMA in 'the good old days'.

Als je op bovenstaand screenshot klikt kom je op een blogje over onze teambuilding day in rural Perthire

Als je op bovenstaand screenshot klikt kom je op een blogje over onze teambuilding day in rural Perthire

Heino

"Mis je Heino al?" is een vraag die me afgelopen week tot twee keer toe is gesteld. En eerlijk gezegd is het antwoord, nee. Het proces van heimwee ben ik al doorlopen voordat de move gemaakt was. Voor Tom is dat overigens anders, die zit er nog middenin, maar de verwachting is dat dat wat dragelijker voor hem gaat worden als zijn school hier gestart is en als hij met zijn rijlessen kan beginnen. 

De wereld is toch wel weer een stukje kleiner geworden in vergelijk met onze verhuizing naar Engeland, 15 jaar geleden. Terwijl ik dit typ luister ik gewoon naar Radio 1, komen de appjes van de sponsorcommissie van vvHeino nog steeds voorbij en regelt Digiworks uit Heino hier nog steeds de belangrijke zaken op gebied van de ICT: 

Ook hebben de eerste Heinoërs al kunnen genieten van een echte Schotse zomer:

Zo rond deze tijd zouden de laatste klanten in Heino de studio verlaten hebben en zou ik me in het feestgedruis van de Pompdagen hebben kunnen storten.  Het is eerlijk gezegd wel een beetje raar al die tweets over de Pompdagen voorbij te zien komen terwijl je hier zit. Het is een beetje een ver van m'n bed show.   

Maar om toch een beetje in de sfeer te blijven hebben we hier vlakbij in het dorpje Dunmore ook maar even een pomp opgezocht en een feestje gevierd met al onze vrienden:

Dus alle Heinoërs: een goede Pompdagen gewenst, doe vooral wat ik ook zou doen en tot ziens in september!

#Brexit, who cares? It's #Hexit that matters! (for us anyway) by Vincent Hartman

Heeft er eindelijk eens een land het lef zich uit te spreken tegen de Brusselse arrogantie, valt iedereen over je heen: "Hoe moet dat nu Hartman?" Hoezo?Heino, hoe moet dat nu?  Alsof ik niet wist wat er de 23e juni op de agenda stond? De beslissing was al ver voorafgaand genomen en het EU referendum heeft daar geen rol in gespeeld. Toegegeven, ook ik was verrast toen ik de 24e 's morgens op het toilet de nieuwsberichten las. 

Toen wij hier in het mooie Heinose kwamen wonen introduceerde ik in klein comité het idee van de HIP, de Heino Independent Party. Opgegroeid in het socialistische Nederland heb ik nooit nagedacht over de EU, laat staan de Euro. ook zo'n EU gedrocht. Die Euro is ook volledig langs me heengegaan. Toen de Gulden tegen de veel te hoge koers van de Euro werd ingeruild zaten wij al goed en wel in het Groot Brittannië van Premier Blair, een liberaal-socialist waar vele Nederlandse Liberalen nog een puntje aan kunnen zuigen. In die tijd kwam de UKIP op. Ik vond het een amusant fenomeen, ideaal om het establishement eens een beetje op te schudden en was het vaker met ze eens, dan oneens.

Tijdens mijn eerste pompdagen in Heino proefde ik een anti Raalte sentiment. Begrepen deed ik het niet zo, maar desalniettemin stelde ik onder genot van een biertje voor, de HIP op te richten, De Heino Independent Party. 

5 Heinose ponden uitgegeven ter gelegenheid van Prins WimI, het enige wapenfeit van de HIP. (Grafische vormgeving: Maarten Metz)

Dit werd met dusdanige enthousiasme ontvangen dat ik er eigenlijk een beetje van schrok. Het zo tolerante Nederland was nog maar net aan het bijkomen van politiek geweld (de moord op Fortuin en Buch) en Heino was nog aan het bijkomen van de gemeentelijke Herindeling. Afscheiden en terugtrekken in eigen schulp is doorgaans niet de weg vooruit. De recente geschiedenis leert dat Heino een grotere invloed heeft in de Raaltese politiek dan we ooit gedroomd hadden.

Nationalisme

Ergens in 2003 liep ik eens een pub binnen in het Schotse Polmont (gemeente Falkirk).  De bedoeling was dat ik even een pintje zou gaan drinken en daarna vroeg naar bed. Ik was duidelijk geen local en de vaste crowd keek schuchtig om en besteedde er verder geen aandacht aan. Een beetje zoals het voor sommigen bij Marktzicht in Heino aan toe gaat. Ik bestelde een biertje en wisselde wat woorden met de barman. Toen begon het blijkbaar op te vallen dat ik wel wat Zuid-Engelse trekjes had maar toch ook een voor hen, wat lastig te localiseren accent. Schoorvoetend begon iemand een gesprek met mij in de trant van: wie ben je, waar kom je vandaan en wat doe je? Ik antwoorde natuurlijk dat ik uit Northampton kwam, maar daar namen ze geen genoegen mee. Toen ik vertelde dat ik als Nederlander in Engeland woonde werd dit al snel onderling gedeeld en ineens werd het gezellig in de pub! "he's OK, he is not English, he's from Holland!" (Ik heb de uitleg over het verschil tussen Holland, Overijssel en The Netherlands maar achterwege gelaten.) Ineens werden me van de andere kant van de bar biertjes aangeboden. Gastvrijheid ten top, maar blijkbaar niet voor iedereen. Ik waggelde 'iets' later terug naar m'n B&B. Een bijzonder vreemde gewaarwording en trieste constatering als mensen op basis van een aan-name argwanend zijn ten opzichte van een vreemdeling en omslaan als een blad aan de boom als je geen Engelsman bent. Dit bijzonder bekrompen gedrag waren we tijdens een vakantie in Wales ook al eens tegengekomen in een wasserette nadat we een aantal woorden in het Nederlands wisselden met onze kinderen.

De Tower Bridge tijden de Olympische spelen in London

Je zou verwachten dat ik in het remain kamp zou zitten, maar niets is minder waar. Ik begrijp heel goed de kritiek op Brussel. Bovendien kan Groot Brittanië als geheel naar mijn mening prima buiten de EU draaien. Maar dan wel als geheel! Strategisch denken is wellicht niet de sterkste kant van het #Brexit kamp want, wat als dit een onafhankelijksheidsslag met zich mee brengt in de rest van de UK? Dan blijft Engeland alleen over. Een hard gelag voor het eens zo trotse Koninkrijk. Engelsen zijn nu eenmaal vechters, maar realiseren zich te weinig dat je het daar tegenwoordig niet mee red. 'Slow Responding' is ze op het lijf geschreven en dat heeft ook nadelen. Achteraf was het wellicht beter geweest dat de Britten (zo blijven we ze voor het gemak nog even noemen) hun energie hadden gericht op het zoeken van medestanders om de EU van binnenuit te veranderen. 

Wat betekent dit voor ons?

Geen idee is het antwoord! Als het huis verkocht is leveren onze euro's daar nu bij de huidige koers, meer op. Als we het gaan verhuren minder, maar beide is goed genoeg. Als de UK uit elkaar valt is dit volgens mij slecht voor de individuele landen afzonderlijk. Maar het kan Schotland ook in de kaart spelen als zij het voor elkaar krijgen onafhankelijk te worden en toe te treden tot de EU. Ik zie de relocatie projecten al voor me en dat wordt goede handel!

Great British products!

Het idee zal wel even wennen zijn want voor ons gevoel verhuizen we terug naar Groot Brittannië en niet naar Engeland, of Schotland. Met alle respect voor de historie en de verschillen in karakter tussen alle deelgebieden, ze hebben meer gemeen met elkaar dan met Brussel. Een Schot zou naar mijn idee een cruciale fout maken om zich te laten regeren door Brussel in plaats van door Westminster. Ik als Nederlander weet dat eigen uit eigen ervaring. De afkeer van de Engelsen is een slechte motivatie om bij de EU te gaan. Misschien dat ik me tzt. wel aansluit bij het #RemainUK kamp. 

Allemaal erg ingewikkeld dus en concentreren wij ons op onze #HEXIT, het verlaten van Heino. 

Onze #HEXIT

In maart dit jaar hebben we ergens half juli genoemd als streefdatum en die wordt gehaald. Reden voor deze streefdatum waren de reeds lang vantevoren geplande bruidsreportages. Afspraak is immers afspraak! Bovenstaande foto en het tweetje kwam uit de bruidsreportage van Daniëlle en Edwin van afgelopen vrijdag. Komende vrijdag heb ik de eer de bruidsfotografie te verzorgen bij Rieneke en Erik. Verder staat de fotografie kalender voor mij in NL leeg en loopt die van Thomas Feickens (bedrijfs en productfotografie) lekker vol. 

Inmiddels hebben we ook in Falkirk tijdelijke woonruimte gevonden:

'A pile of bricks' zoals woonruimte ook wel genoemd wordt

Natuurlijk wat meer ge-ordend dan hierboven, maar een fatsoenlijke foto van het huis dat we in Falkirk hebben gehuurd had ik nog niet, dus het fotoarchief bracht uitkomst:). Morgen gaan we het contract tekenen. Het is een '3-bed semi-detached' en de Engelse term past hier beter want de Nederlandse variant '2 onder een kap' is aanzienlijk groter en niet te vergelijken. Het is klein en fijn (plafonds wel hoog genoeg) en ligt aan de zuid-oost grens van Falkirk. Ik schat in dat het net zo rustig is als hier in Heino. Wel ligt het op loopafstand van het station (ook net als hier) en heeft het ook glasvezel (>100 Mbps). Niet onbelangrijk, want Tom gaat Computer Science studeren aan Edinburgh College en heeft zowel een snelle treinverbinding nodig als snel internet. Ook bovengetekende is voor aflevering van foto's, het maken en uploaden van trouwalbums afhankelijk van een snelle upload verbinding. De server met alle digitale foto bestanden gaat mee en er komt een verbinding met de back-up server hier @STUDIOVHF in Heino. Ook alle RAW files en bewerkte bestanden van STUDIOVHF NL zullen ook na half juli op 2 locaties opgeslagen worden.

Een ander voordeel van ons compacte huis in Falkirk is dat het zowel een voor- als achtertuintje heeft. Dit is belangrijk voor de:

En het verkleinwoord betekent dat deze grasmaaier voldoende is voor de tuin:

'Size matters' betekent hier dus klein maar fijn!

Een mannenhuishouden

Hier in huize Hartman zijn de voorbereidingen voor de verhuizing in volle gang. We hebben het nodige gedaan aan 'decluttering' oftewel: zooi opruimen. Nou en zooi dat we hadden! Dozen die vanuit Northampton op zolder terecht zijn gekomen zijn nagenoeg allemaal de container(s!) ingegaan. De inhoud hadden we per slot van rekening al 10 jaar niet gemist. Mijn editing room die die ik angstvallig aan de blik van klanten onthield is inmiddels toonbaar geworden en van zijn functie ontheven. Zelfs het behang van de vorige eigenaar, de familie Lokin, is vervangen door strak gestucte muren! Ineens zijn kosten geen kosten meer, maar investeringen, dat rekent toch heel anders:).

De verhuizing wordt er een in etappes, DWZ de mannen gaan eerst, de dames volgen als we een bewoner gevonden hebben voor het huis in Heino. Je kunt je voorstellen dat de dagelijkse vanzelfsprekendheden als gezond en lekker eten, de was doen en het strijken van overhemden (oops!) zo nu en dan ter sprake komt. De heren maken zich daar natuurlijk geen enkele zorgen om!

"Hertenbiefstuk met bakleverworst van hert en eekhoorntjesjus"

Nee, we gaan niet iedere dag naar de Mac de KFC of naar de Beancross waar ik afgelopen maanden veel gelogeerd heb, maar we gaan gewoon lekker koken. OK, niet het niveau als bij Restaurant de Veldhoek in Heino natuurlijk, maar we kunnen best koken hoor, echt!

De komende weken

De achterstand in 'editing, editing, editing', beginnen we inmiddels redelijk in te halen. De komende weken staan voornamelijk in het teken van de logistiek. De komende week weer 3 dagen @amosbeech, een klusje in Raalte, een Droomborrel in Zwolle, de diploma-uitreiking van Tom in Raalte en natuurlijk de bruidsreportage van Rieneke en Erik! Dan op de 10e een afscheidsborrel hier bij de studio. Vervolgens een TLC dagje voor de 110 bij de Land Rover specialisten van ETCoevorden, het verwijderen van wat titanium uit mijn been bij de Isala, om vervolgens met een volgepakte auto naar de UK te rijden en met een leeg busje het weekend erop weer terug te keren. We pakken dan nog net even de FarmstacleRun mee. De 19e Juli gaan Tom en ik met een volgepakte Transit Van van Rotterdam naar Hull en sturen vervolgens door naar Falkirk. Dan ter plekke, uitpakken, inrichten, het nodige papierwerk klaar maken en vast vele andere klusjes waar we nu nog geen weet van hebben. Tom gaat dan in week 34 naar College en tegen die tijd zit ik weer volop in het werk. Geen Pompdagen dus, wel het Edinburgh Festival, elk nadeel heb z'n voordeel (of andersom)!

Tot zover bedankt voor de belangstelling! Jij behoort tot een minderheid op het internet als je het tot hier gered hebt, CHAPEAU!

Wordt vervolgd!

Voor vragen, spel, tik, grammatica en stijlfouten weet je me te vinden: CONTACT.

Zal het weer F720ENV worden DVLA?