STUDIOVHF

#Brexit, who cares? It's #Hexit that matters! (for us anyway) by Vincent Hartman

Heeft er eindelijk eens een land het lef zich uit te spreken tegen de Brusselse arrogantie, valt iedereen over je heen: "Hoe moet dat nu Hartman?" Hoezo?Heino, hoe moet dat nu?  Alsof ik niet wist wat er de 23e juni op de agenda stond? De beslissing was al ver voorafgaand genomen en het EU referendum heeft daar geen rol in gespeeld. Toegegeven, ook ik was verrast toen ik de 24e 's morgens op het toilet de nieuwsberichten las. 

Toen wij hier in het mooie Heinose kwamen wonen introduceerde ik in klein comité het idee van de HIP, de Heino Independent Party. Opgegroeid in het socialistische Nederland heb ik nooit nagedacht over de EU, laat staan de Euro. ook zo'n EU gedrocht. Die Euro is ook volledig langs me heengegaan. Toen de Gulden tegen de veel te hoge koers van de Euro werd ingeruild zaten wij al goed en wel in het Groot Brittannië van Premier Blair, een liberaal-socialist waar vele Nederlandse Liberalen nog een puntje aan kunnen zuigen. In die tijd kwam de UKIP op. Ik vond het een amusant fenomeen, ideaal om het establishement eens een beetje op te schudden en was het vaker met ze eens, dan oneens.

Tijdens mijn eerste pompdagen in Heino proefde ik een anti Raalte sentiment. Begrepen deed ik het niet zo, maar desalniettemin stelde ik onder genot van een biertje voor, de HIP op te richten, De Heino Independent Party. 

5 Heinose ponden uitgegeven ter gelegenheid van Prins WimI, het enige wapenfeit van de HIP. (Grafische vormgeving: Maarten Metz)

Dit werd met dusdanige enthousiasme ontvangen dat ik er eigenlijk een beetje van schrok. Het zo tolerante Nederland was nog maar net aan het bijkomen van politiek geweld (de moord op Fortuin en Buch) en Heino was nog aan het bijkomen van de gemeentelijke Herindeling. Afscheiden en terugtrekken in eigen schulp is doorgaans niet de weg vooruit. De recente geschiedenis leert dat Heino een grotere invloed heeft in de Raaltese politiek dan we ooit gedroomd hadden.

Nationalisme

Ergens in 2003 liep ik eens een pub binnen in het Schotse Polmont (gemeente Falkirk).  De bedoeling was dat ik even een pintje zou gaan drinken en daarna vroeg naar bed. Ik was duidelijk geen local en de vaste crowd keek schuchtig om en besteedde er verder geen aandacht aan. Een beetje zoals het voor sommigen bij Marktzicht in Heino aan toe gaat. Ik bestelde een biertje en wisselde wat woorden met de barman. Toen begon het blijkbaar op te vallen dat ik wel wat Zuid-Engelse trekjes had maar toch ook een voor hen, wat lastig te localiseren accent. Schoorvoetend begon iemand een gesprek met mij in de trant van: wie ben je, waar kom je vandaan en wat doe je? Ik antwoorde natuurlijk dat ik uit Northampton kwam, maar daar namen ze geen genoegen mee. Toen ik vertelde dat ik als Nederlander in Engeland woonde werd dit al snel onderling gedeeld en ineens werd het gezellig in de pub! "he's OK, he is not English, he's from Holland!" (Ik heb de uitleg over het verschil tussen Holland, Overijssel en The Netherlands maar achterwege gelaten.) Ineens werden me van de andere kant van de bar biertjes aangeboden. Gastvrijheid ten top, maar blijkbaar niet voor iedereen. Ik waggelde 'iets' later terug naar m'n B&B. Een bijzonder vreemde gewaarwording en trieste constatering als mensen op basis van een aan-name argwanend zijn ten opzichte van een vreemdeling en omslaan als een blad aan de boom als je geen Engelsman bent. Dit bijzonder bekrompen gedrag waren we tijdens een vakantie in Wales ook al eens tegengekomen in een wasserette nadat we een aantal woorden in het Nederlands wisselden met onze kinderen.

De Tower Bridge tijden de Olympische spelen in London

Je zou verwachten dat ik in het remain kamp zou zitten, maar niets is minder waar. Ik begrijp heel goed de kritiek op Brussel. Bovendien kan Groot Brittanië als geheel naar mijn mening prima buiten de EU draaien. Maar dan wel als geheel! Strategisch denken is wellicht niet de sterkste kant van het #Brexit kamp want, wat als dit een onafhankelijksheidsslag met zich mee brengt in de rest van de UK? Dan blijft Engeland alleen over. Een hard gelag voor het eens zo trotse Koninkrijk. Engelsen zijn nu eenmaal vechters, maar realiseren zich te weinig dat je het daar tegenwoordig niet mee red. 'Slow Responding' is ze op het lijf geschreven en dat heeft ook nadelen. Achteraf was het wellicht beter geweest dat de Britten (zo blijven we ze voor het gemak nog even noemen) hun energie hadden gericht op het zoeken van medestanders om de EU van binnenuit te veranderen. 

Wat betekent dit voor ons?

Geen idee is het antwoord! Als het huis verkocht is leveren onze euro's daar nu bij de huidige koers, meer op. Als we het gaan verhuren minder, maar beide is goed genoeg. Als de UK uit elkaar valt is dit volgens mij slecht voor de individuele landen afzonderlijk. Maar het kan Schotland ook in de kaart spelen als zij het voor elkaar krijgen onafhankelijk te worden en toe te treden tot de EU. Ik zie de relocatie projecten al voor me en dat wordt goede handel!

Great British products!

Het idee zal wel even wennen zijn want voor ons gevoel verhuizen we terug naar Groot Brittannië en niet naar Engeland, of Schotland. Met alle respect voor de historie en de verschillen in karakter tussen alle deelgebieden, ze hebben meer gemeen met elkaar dan met Brussel. Een Schot zou naar mijn idee een cruciale fout maken om zich te laten regeren door Brussel in plaats van door Westminster. Ik als Nederlander weet dat eigen uit eigen ervaring. De afkeer van de Engelsen is een slechte motivatie om bij de EU te gaan. Misschien dat ik me tzt. wel aansluit bij het #RemainUK kamp. 

Allemaal erg ingewikkeld dus en concentreren wij ons op onze #HEXIT, het verlaten van Heino. 

Onze #HEXIT

In maart dit jaar hebben we ergens half juli genoemd als streefdatum en die wordt gehaald. Reden voor deze streefdatum waren de reeds lang vantevoren geplande bruidsreportages. Afspraak is immers afspraak! Bovenstaande foto en het tweetje kwam uit de bruidsreportage van Daniëlle en Edwin van afgelopen vrijdag. Komende vrijdag heb ik de eer de bruidsfotografie te verzorgen bij Rieneke en Erik. Verder staat de fotografie kalender voor mij in NL leeg en loopt die van Thomas Feickens (bedrijfs en productfotografie) lekker vol. 

Inmiddels hebben we ook in Falkirk tijdelijke woonruimte gevonden:

'A pile of bricks' zoals woonruimte ook wel genoemd wordt

Natuurlijk wat meer ge-ordend dan hierboven, maar een fatsoenlijke foto van het huis dat we in Falkirk hebben gehuurd had ik nog niet, dus het fotoarchief bracht uitkomst:). Morgen gaan we het contract tekenen. Het is een '3-bed semi-detached' en de Engelse term past hier beter want de Nederlandse variant '2 onder een kap' is aanzienlijk groter en niet te vergelijken. Het is klein en fijn (plafonds wel hoog genoeg) en ligt aan de zuid-oost grens van Falkirk. Ik schat in dat het net zo rustig is als hier in Heino. Wel ligt het op loopafstand van het station (ook net als hier) en heeft het ook glasvezel (>100 Mbps). Niet onbelangrijk, want Tom gaat Computer Science studeren aan Edinburgh College en heeft zowel een snelle treinverbinding nodig als snel internet. Ook bovengetekende is voor aflevering van foto's, het maken en uploaden van trouwalbums afhankelijk van een snelle upload verbinding. De server met alle digitale foto bestanden gaat mee en er komt een verbinding met de back-up server hier @STUDIOVHF in Heino. Ook alle RAW files en bewerkte bestanden van STUDIOVHF NL zullen ook na half juli op 2 locaties opgeslagen worden.

Een ander voordeel van ons compacte huis in Falkirk is dat het zowel een voor- als achtertuintje heeft. Dit is belangrijk voor de:

En het verkleinwoord betekent dat deze grasmaaier voldoende is voor de tuin:

'Size matters' betekent hier dus klein maar fijn!

Een mannenhuishouden

Hier in huize Hartman zijn de voorbereidingen voor de verhuizing in volle gang. We hebben het nodige gedaan aan 'decluttering' oftewel: zooi opruimen. Nou en zooi dat we hadden! Dozen die vanuit Northampton op zolder terecht zijn gekomen zijn nagenoeg allemaal de container(s!) ingegaan. De inhoud hadden we per slot van rekening al 10 jaar niet gemist. Mijn editing room die die ik angstvallig aan de blik van klanten onthield is inmiddels toonbaar geworden en van zijn functie ontheven. Zelfs het behang van de vorige eigenaar, de familie Lokin, is vervangen door strak gestucte muren! Ineens zijn kosten geen kosten meer, maar investeringen, dat rekent toch heel anders:).

De verhuizing wordt er een in etappes, DWZ de mannen gaan eerst, de dames volgen als we een bewoner gevonden hebben voor het huis in Heino. Je kunt je voorstellen dat de dagelijkse vanzelfsprekendheden als gezond en lekker eten, de was doen en het strijken van overhemden (oops!) zo nu en dan ter sprake komt. De heren maken zich daar natuurlijk geen enkele zorgen om!

"Hertenbiefstuk met bakleverworst van hert en eekhoorntjesjus"

Nee, we gaan niet iedere dag naar de Mac de KFC of naar de Beancross waar ik afgelopen maanden veel gelogeerd heb, maar we gaan gewoon lekker koken. OK, niet het niveau als bij Restaurant de Veldhoek in Heino natuurlijk, maar we kunnen best koken hoor, echt!

De komende weken

De achterstand in 'editing, editing, editing', beginnen we inmiddels redelijk in te halen. De komende weken staan voornamelijk in het teken van de logistiek. De komende week weer 3 dagen @amosbeech, een klusje in Raalte, een Droomborrel in Zwolle, de diploma-uitreiking van Tom in Raalte en natuurlijk de bruidsreportage van Rieneke en Erik! Dan op de 10e een afscheidsborrel hier bij de studio. Vervolgens een TLC dagje voor de 110 bij de Land Rover specialisten van ETCoevorden, het verwijderen van wat titanium uit mijn been bij de Isala, om vervolgens met een volgepakte auto naar de UK te rijden en met een leeg busje het weekend erop weer terug te keren. We pakken dan nog net even de FarmstacleRun mee. De 19e Juli gaan Tom en ik met een volgepakte Transit Van van Rotterdam naar Hull en sturen vervolgens door naar Falkirk. Dan ter plekke, uitpakken, inrichten, het nodige papierwerk klaar maken en vast vele andere klusjes waar we nu nog geen weet van hebben. Tom gaat dan in week 34 naar College en tegen die tijd zit ik weer volop in het werk. Geen Pompdagen dus, wel het Edinburgh Festival, elk nadeel heb z'n voordeel (of andersom)!

Tot zover bedankt voor de belangstelling! Jij behoort tot een minderheid op het internet als je het tot hier gered hebt, CHAPEAU!

Wordt vervolgd!

Voor vragen, spel, tik, grammatica en stijlfouten weet je me te vinden: CONTACT.

Zal het weer F720ENV worden DVLA?

Scotland here we come! by Vincent Hartman

Niet eerder had ik me gerealiseerd dat de kleur van de Land Rover zo goed bij Schotland past.

Soms komen er dingen op je pad die je niet kunt negeren. Je ziet ze alleen als je er open voor staat, blijkbaar was dat nu het geval. Dit jaar wonen we 10 jaar in Heino en zijn we samen 100 geworden. Het fotografie bedrijf is in zijn huidige vorm bezig in het 7e boekjaar. Allemaal bijzondere getallen. In december schreef ik nog: "Zal er eindelijk tijd vrijgemaakt worden voor vrij werk of blijf ik in de comfortzone en dit fotografiebedrijfje runnen als een bedrijf?". De radartjes bleven draaien en tussen kerst en oud en nieuw liet Dorien mij een berichtje zien op LinkedIn van een oude relatie uit de UK. "Dat is je op het lijf geschreven!" zij ze. Tja dat kan allemaal wel zo zijn, maar daar ben ik helemaal niet aan toe, toch? Blijkbaar wel en het gevolg is dat we naar Schotland gaan verhuizen! 

Van Zwolle naar Northampton naar heino naar schotland

Nu hebben we iets dergelijks wel eens eerder gedaan, maar dit voelt toch wel anders. Ik veegde de suggestie dan ook direct van tafel, om hem een paar weken later weer op te pakken. Als je mensen goed kent en vertrouwt, kun je immers rustig vrijblijvend in gesprek gaan? Op naar Edinburgh en op 4 februari begonnen de hoofdlijnen van de move zich af te tekenen.

Geen verkeerde omgeving overigens:

Edinburgh Castle

In Edinburgh is het altijd mooi weer:)

Wat gaan we daar doen?

Toen we destijds vanuit Zwolle naar Northampton verhuisden, werd de DoKa ingepakt om nooit meer uitgepakt te worden. Ook de camera ging toen ook min of meer aan de wilgen. Dat gaat nu dus niet gebeuren. Als Marketing Manager van Amos Beech, een vooraanstaande Schotse interieurbouwer, projectinrichter en kantoormeubel fabrikant is interieurfotografie een belangrijk onderdeel van de marketing communicatie, dus die fotograaf hoeven we alvast niet meer in te huren. Ook op het gebied van de productfotografie van de meubelen zelf ligt er veel werk. Ook moet er veel gebeuren op het gebied van marketing communicatie. De website, social media en overige uitingen verdienen de nodige aandacht. Amos Beech is de afgelopen jaren enorm gegroeid en is klaar om verder uitgebouwd te worden. En bouwen, daar houd ik van!

Het pand van Amos Beech

En natuurlijk zit ik daar op een van de beste stoelen ter wereld (made in Zwolle)!

Wat betekent dit voor VHF en SVHF?

We gaan door! 

Met de handelsnaam 'Vincent Hartman Fotografie' bedienen we de particuliere markt en met de handelsnaam STUDIOVHF bedienen we de markt voor zakelijke fotografie. Zoals het er nu naar uitziet zal de particuliere fotografie met ingang van half juli komen te vervallen en gaat STUDIOVHF door met reclamefotografie, productfotografie, bedrijfsfotografie, interieurfotografie en redactionele fotografie. 

In Nederland zal dit verzorgd gaan worden door Thomas Feickens en Iris Hartman en ondergetekende zal de Schotse vestiging gaan opzetten (dat klinkt wel stoer he?). Een aantal van jullie hebben in het verleden als eens kennis gemaakt met deze jonge getalenteerde fotografen.

Thomas Feickens & Iris Hartman

Thomas heeft het afgelopen jaar al diverse commerciële opdrachten in het Sallandse uitgevoerd en in Heino heeft hij zijn kwaliteiten o.a. bewezen bij de PompCup, Sportreaal en de Salland d'Huzes. Thomas is een bijzonder veelzijdig fotograaf met een gezonde dosis droge humor! Iris werkt graag in de studio en heeft de afgelopen jaren bij STUDIOVHF al voor verschillende fabrikanten de productfotografie verzorgd in samenwerking met ondergetekende. Iris is een perfectionist pur sang! Thomas studeert in mei dit jaar af aan de Fotovakschool. Iris is in 2014 afgestudeerd en studeert momenteel 2 dagen in de week in Rotterdam voor haar Bachelor fotografie.

De komende maanden komt er nog genoeg gelegenheid om met hen kennis te maken, voor zover dat nog niet gebeurd is.

de studio

Voor productfotografie en reclamefotografie maar ook voor profielfoto's en zakelijke portretten, is een goed geoutilleerde studio zoals nu in Heino van onschatbare waarde. Daar deze studio samen met het woonhuis verkocht zal gaan worden kan het zijn dat we gedurende een aantal maanden voor de productfotografie uitwijken naar een studio van een bevriende fotograaf in Amsterdam en de portretten op locatie genomen moeten worden. Dat wil zeggen... totdat onze nieuwe studio klaar is!

Een tipje van de sluier..

Een tipje van de sluier..

Veel meer kunnen we er nu nog niet over kwijt, behalve dat het erg mooi gaat worden, lekker hoog breed en lang, met een mooie Limbowand en verder alle faciliteiten die nodig zijn. En niet onbelangrijk: het is ergens in het mooie Sallandse!

De Schotse situatie is qua studio nog onzeker. Een studio zoals hier in Heino achter het woonhuis is ideaal, maar vooralsnog weten we nog slechts bij benadering waar we terecht gaan komen.

En wat is de planning?

Logische vraag, maar zoals zo ongeveer alles in ons leven tot nu toe is weinig gepland. Dat wil zeggen dat ondergetekende al een aantal dagen per maand in Schotland actief zal zijn totdat we zover zijn. Inmiddels hebben we er de eerste interieurfoto's al gemaakt. Dat was bij Diageo, die club van die heerlijke typische Schotse sapjes. Ook staat het gerenoveerde kantoor van Scottish Salmon op het programma, erg vervelend allemaal:).

St Andrew's Cross de nationale vlag van Schotland

Heino

Heino de mooiste voorstad van Zwolle, tenminste zo zagen we dat toen we hier na 5 jaar Northampton neerstreken. Tien jaar geleden zei ik dat het mooie van Heino is 'daj hier bie helder weer De Pepperbusse kan zien'. Al snel voelde het als thuiskomen en inmiddels voel ik me een echte Heinoër. Zonder deze blog nu met gesentimeteel gelul af te willen sluiten moet ik wel zeggen dat ik nooit gedacht had Heino en dit heerlijke huis ooit te gaan verlaten.

Als je daar dan in Schotland rond loopt en op zoek gaat naar iets vertrouwds, zoals een leuk partijtje voetbal en gezelligheid op 2-300 meter afstand, dan kan je niet om FC Falkik heen. vvHeino speelt in de oude kleuren van PEC Zwolle (groen). Bij FC Falkirk kun je nu met je PEC Zwolle sjaaltje (blauw) rond lopen zonder dat het opvalt. Best vertrouwd dus, maar het voelt toch anders. Ook best indrukwekkend dat stadion en ze hebben onlangs van de Rangers gewonnen, maar ja ik ken d'r geen hond. Trouwens: aan het onderhoud is te zien dat ze er geen vutploeg hebben:)

Heino en Raalte hebben me veel geleerd op het gebied van het ondernemerschap en wat zo mooi heet: sociale cohesie of noaberschap. Als er wat moet gebeuren voor het maatschappelijk doel dan worden er eerst een paar koppen bij elkaar gestoken en daarna gaan de handen uit de mouwen. Dat alles met de grootste vanzelfsprekendheid, blije gezichten en steevast afgesloten met een drankje. Geweldig vind ik het! Wat dat betreft is Heino een voorbeeld voor mij en ik hoop deze ervaring elders te kunnen voorzetten.

Wordt vervolgd!

Via deze de nieuws sectie op deze site en via twitter zullen we u op de hoogte houden van de ontwikkelingen. 

Voor meer informatie: Photographer Scotland

De eerste weken met de Canon EOS 5DS by Vincent Hartman

Na jaren gewerkt te hebben met de Canon EOS 5D en de 5D Mark II heb ik begin februari een pre-order ingegeven voor de nieuwe 5DS die in juni geleverd zou gaan worden. De 5DS is in grote lijnen een 5D MarkIII met een 50,6 MP sensor. Dit keer vond ik de verbeteringen tov. de Mark II wel de moeite waard en werd het tijd deze door te schuiven als back-up camera. Begin dit jaar had de 5DII er zo'n 180.000 slagen op zitten en de camera behoefde wat onderhoud. Inmiddels zijn de eerste opnames met de nieuwe 5DS gemaakt.

Canon 5DS met 50.6 MP full frame sensor.

De nieuwe 5DS voelt direct vertrouwd en nagenoeg alle belangrijke functieknoppen zitten op dezelfde plek. In theorie kun je er direct mee aan de slag, maar toch is het een totaal andere camera. Zoals ik mijn manier van belichten moet aanpassen als ik met de 5DI werk in vergelijk met de 5DII (dwz. oppassen met de hoge lichten) zo moet ik ook nu weer opname techniek en nabewerking op elkaar aanpassen. En dat is even wennen totdat het een tweede natuur wordt. De verschillen tussen de beide camera's die direct opvallen zijn:

De bestanden

  • bij gelijke 'ontwikkeling' komen de bestanden contrastrijker en harder over dan die van de MII. Het dynamisch bereik is groter en er is aanzienlijk meer informatie in de schaduwen. De schaduwen laten zich makkelijk oplichten met behoud van kwaliteit;

  • de ruis bij ISO 6400 is inderdaad vergelijkbaar met die van de 5DII. Dit komt overeen met hetgeen Canon heeft verklaard. Dat is belangrijk want meer pixels op een gelijkblijvend oppervlak zorgt doorgaans voor meer ruis. Met name de zogenaamde crop camera's (APS-C of DX bij Nikon) hebben hier last van. Op dit vlak wilde ik er niet op achteruit gaan en wat dat betreft heeft de camera geen nadelen. Dit gezegd hebbende, er zijn betere camera's op dit gebied zoals de 5DIII, 1DX en enkele modellen van Nikon, die op dit punt doorgaans beter scoren;

  • het oplossend vermogen is inderdaad fenominaal en de 'stofuitdrukking' is weergaloos. Ik heb met de camera een aantal portretten gemaakt in de studio en een oog op 100% vult nu de helft van het bewerkingsvenster op mijn beeldscherm en de detaillering en gradatie in tinten is ongekend (bij dit opnameformaat). Ook is de camera recentelijk ingezet voor een interieurfoto die vergroot moest worden tot een formaat van 4 bij 2,66 meter. De 17mm en 24 mm T/S objectieven van Canon zijn uitermate geschikt voor een dergelijke detailweergave.

  • verder komt de hoge resolutie van pas bij productfotografie waarbij de afbeeldings maatstaf met een T/S 45mm beperkt wordt door de grenzen aan de scherptediepte bij verlegging van het scherptevlak en er achteraf gecropt moet worden. Nu ben ik niet zo'n voorstander van 'croppen' maar in geval van deze foto van een IJsvogel, was het toch wel handig dat ik bij een 1.6 crop toch nog 19.6MP over had:

Als u op deze afbeelding klikt ziet u nog een foto van een IJsvogel, genomen in de Duursche Waarden aan de IJssel.

Als u op deze afbeelding klikt ziet u nog een foto van een IJsvogel, genomen in de Duursche Waarden aan de IJssel.

  • de hoge resolutie zorgt er ook voor dat kleine afwijkingen in scherpte goed zichtbaar worden. De product specialisten van CameraNu waarschuwden mij er ook voor. Blijkbaar kan dit echt een issue zijn want Canon heeft speciaal hiervoor het spiegelophangsysteem gewijzigd, een verstevigde bodemplaat toegepast en diverse vertragings instellingen toegevoegd tussen spiegelklap en sluiterbeweging (lastig trouwens om de Nederlandse benamingen te gebruiken:). Nu werk ik zowiezo al veel vanaf statief en bij interieurfotografie werk ik met de 2s zelfontspanner en live-view. Veder zorg ik er altijd voor, al vanaf het begin, voldoende sluitertijd te hebben om bewegingsonscherpte te voorkomen. Dus ruim 1 gedeeld door de brandpuntsafstand of bij voorkeur twee keer die waarde (en natuurlijk goed stilhouden). Ik heb dan ook geen verschil gemerkt met het werken met de 5DII.

De body

Je moet even door de instellingen heen voordat de uitgangsinstellingen weer zo staan als de andere body. Dan kun je immers gewoon verder zoals je gewend bent. Het is even wennen dat een aantal instellings 'knoppen' verplaatst zijn. Zo zit de live view instelling nu rechts van de zoeker ipv. links en is de inzoom knop verplaatst van rechtboven naar links. Dit went echter snel. De scherptediepte knop bij de objectiefvatting is ook verplaatst naar rechts en dat vind ik lastig. Per slot van rekening zat die al vanaf de EOS 650/620 linksonder. Nu heb je rechts een vinger over maar het zal even duren voordat dat 'in het systeem' zit. Ook is het nog even wennen om dmv. het tegelijkertijd indrukken van knoppen de autofocus velden te selecteren. Nu liep de 5DII op dat gebied wel erg achter want het autofocussysteem was voor zover ik kan zien hetzelfde als de vintage MI. Overigens heb ik nog geen actie gefotografeerd met de nieuwe camera. (dat is inmiddels wel gebeurd: actiefotografie). Verder eigenlijk alleen maar voordelen:

  • de zoeker geeft nu 100% weer ipv de 98% van de MII. Ook kun je een raster op je matglas laten projecteren, vergelijkbaar met live view waardoor de compositie bepaling bij het fotograferen uit de hand makkelijker wordt.

  • de battery grip sluit beter aan op de body. (ben benieuwd of deze grip wel 5 jaar mee gaat...)

  • de camera heeft een ingebouwde electronische waterpas, handig als ik door hoge plaatsing de waterpas van de statiefkop niet kan zien. Gelukkig geven ze beiden hetzelfde weer. Een waterpas is cruciaal bij vastgoed en interieurfotografie.

  • de camera is aanzienlijk stiller dan bij de voorgaande versies en dat kan handig zijn. Een mooi geluid vind ik het echter niet. Veel te electronisch naar mijn smaak. Wat dat betreft klinkt de fijnmechanica van de originele 5D (zie foto onderaan dit artikel), beter.

  • het LCD scherm is verbeterd en de scherpte laat zich hier beter op controleren.

  • de camera gebruikt dezelfde accu's als de 5DII (de 5DI niet), maar ik heb wel het idee dat hij meer stroom verbruikt. Ze schuiven er ook vanaf de zijkant in en dat is aanzienlijk handiger bij het werken vanaf statief.

Canon eos 5DII

Canon 5DII met 21.1 MP full frame sensor met ruim 200.000 'actuations', hier afgebeeld met de wireless file transmitter.

De baanbrekende Canon EOS 5DII, een bijzonder veelzijdig werkpaard die STUDIOVHF nog jaren zal blijven dienen als 2e body en back-up camera. Helaas werkt de 5DS met een andere Wireless File Transmitter, en gezien de investering werken we voorlopig bekabeld. (Dat is zowiezo aanzienlijk sneller, dus wellicht blijft dat wel zo.)

10 jaar Canon eos 5d

De eerste Canon 5D met 12.8 MP full frame sensor met ongeveer 100.000 'actuations' en een spiegelsysteem dat onder garantie vervangen is. Gekocht bij ApertureUK aan de Museum St. in London (een bezoekje waard).

In mei 2015 vierde Canon het 10 jarig jubileum van de 5D serie. De komst van de 5D betekende voor mij een hernieuwde interesse in het vak. Een fullframe sensor en zoeker betekende dat 24mm weer net zo 24 was als bij mijn oude vertrouwde Canon EOS 620. Ook gaf de sensor voldoende informatie om informatie in de schaduwen en de hoge lichten terug te halen in het RAW bestand. Dit dan in vergelijk tot de digitale camera's tot dan toe, zoals de 300D en de 400d die ik ook gehad heb. Met name de zwart-wit files hebben een mooie ragscherpe 'korrel' met een beetje een analoge feel. De fenominale resolutie van de 5DS ten spijt, de 5DI liet al erg mooie vergrotingen toe zoals de 90/135 DiBond print van deze foto die in de fotostudio hangt:

Ook hebben we een mooie serie foto's verkocht op 150/220 DiBond, waarvan hier een voorbeeld:

Voor de liefhebbers volgt hier nog een film over het 10 jarig jubileum van de Canon EOS 5D serie. Het gesproken woord is in het Japans, maar er is wel Engelse ondertiteling (als je snel kunt lezen:).

Portretfotografie by Vincent Hartman

Dan komt het idee op om een blogje te schrijven over portretfotografie. Dat zou toch niet zo moeilijk moeten zijn. Ik heb immers foto's genoeg, stukje tekst erbij en job done. Niets is minder waar, want welke foto's moet ik dan kiezen en waarom? En wat moet ik er bij schrijven? Moet ik me beperken tot portretfoto's gemaakt voor particuliere opdrachtgevers, of ook zakelijke en redactionele portretten toevoegen? En maakt dat wat uit? Een mens is immers een mens. Zo'n denkprocess maakt het natuurlijk onnodig ingewikkeld. Het idee is immers ontstaan vanuit een gevoel en dat is uitermate belangrijk bij portretfotografie. Eerst maar eens beginnen de foto's die het eerste bij me opkomen in een apart mapje te zetten.

Portret van Max Middelbosch voor de cover van de eerste Roalter Wind, december 2010.

De foto van Henk Aa die op 90x90 in de ontvangstruimte van de fotostudio hangt is een logische keuze om in dit mapje te doen, maar die foto kennen al veel mensen. Ik ken de beste man niet, behalve dan van het artikel waar de foto bij geplaatst is. Verder is het een aardige vent en heeft hij een mooie kop met charisma. Die foto bracht me echter weer wel op het idee bovenstaande foto te plaatsen. Over mooie kop gesproken!  

Veel geportretteerden ken ik niet of nauwelijks. Of dit nu een voordeel of een nadeel is weet ik niet. Ik ben geneigd te zeggen dat het een voordeel is want ik sta er dan neutraal in en kan ter plekke op onderzoek uit. Een onderzoekstocht blijft het namelijk altijd, ook na 25 jaar ervaring en dat maakt deze discipline van de fotografie zo fascinerend. Recentelijk had ik iemand in de studio die me hier nog eens op attent maakte. Ik had al eens eerder een van haar dierbaren mogen fotograferen en zo ook nu weer. Nog steeds wordt ik enthousiast als ik de juiste foto van iemand in mijn zoeker voorbij zie komen. Vaak gaan we dan nog even door en als dan blijkt dat we over het hoogtepunt heen zijn, hebben we hem te pakken. Het gaat wel sneller dan vroeger want ik ben inmiddels getraind om in 2 dimensies te kijken en wordt niet meer achteraf verrast door het resultaat.

Ik kan me nog goed een sessie modelfotografie herinneren toen ik ongeveer 25 jaar oud was. Het model zat bij mij in de klas. Ik vond haar erg leuk maar had dat van mezelf nog niet zo goed in de gaten. De sessie verliep soepel en de sfeer was goed. Achteraf (analoog) kon ik maar niet kiezen uit de foto's, want ik vond alles van haar leuk en was verre van neutraal. Een duidelijk geval van professionele onervarenheid. Eind vorig jaar kwam ik de contactafdrukken van deze sessie nog tegen in het analoge archief op zolder. Het betreft de foto's aan de linkerkant van de contactafdrukken. Ik denk dat ik uiteindelijk de foto in de vierde rij en vier van boven gekozen heb. 

De verschillen in portretfoto's zijn zo ongeveer even groot als dat er verschillende mensen zijn. Een 'karakterkop' zoals hierboven is iets heel anders dan een beautyportret van een jonge vrouw en beiden hebben een heel eigen aanpak, qua sfeer, licht- en opnametechniek. Als fotograaf werk ik bijna uitsluitend in opdracht en de opdrachtgever heeft altijd een bepaald doel met een foto, al moet je daar soms wel naar vragen om een richting te kiezen. Ook moet je ze er bij helpen om die keuze te maken. Hoe wil iemand overkomen en waarom en kan die persoon dat ook als hij of zij eenmaal voor de camera staat?  Is de omgeving belangrijk om context  toe te voegen of moet er gekozen worden voor een neutrale achtergrond in bijvoorbeeld de fotostudio?

Portret van onderzoeks jounalist en programmamaker Sonja van der Sar op een herkenbare locatie in Zwolle.

Welke sfeer qua opnametechniek doet het meest recht aan het doel van de foto? Er zijn situaties waarbij de reden om een portret te laten maken een verdrietige zijn, maar moet dit juist niet in de foto naar voren komen. De reden kan ook een commerciële of promotionële zijn zoals met de foto hierboven van Sonja en de foto hieronder van Beau. Beiden zelfstandige professionals, maar totaal verschillend in vakgebied, persoon en doelgroep. De foto van Sonja is ontstaan  nadat we diverse ideeën over en weer gebounced hebben en uiteindelijk besloten gewoon aan de wandel te gaan in Zwolle. Hierdoor was ik 'slightly out of my comfort zone' maar de wandeling resulteerde in veel mooi beeldmateriaal en bovenstaande topper.

Uit een serie portretfoto's voor de presskit van DJ music producer Beau Di Angelo.

Ik was vereerd Beau di Angelo te leren kennen hier in de studio. Beau is een  'young and upcoming' DJ, die precies weet wat hij wil. Na enig speurwerk met de term Fotograaf Zwolle kwam hij vanuit Dronten hier in de fotostudio terecht. In het telefoongesprek had ik niet  doorgevraagd (aannames) wat de bedoeling was maar dat werd snel duidelijk toen hij hier arriveerde. Ik dacht dat het om een  'simpele' profielfoto ging (die bestaan niet :), maar hij had foto's nodig voor zijn press-kit en website. Er zou binnenkort een nieuwe track uitkomen en dan moest het een en ander gereed zijn. Behalve dat Beau een sucesvol DJ is, is hij ook grafisch vormgever en heeft hij een idee hoe het er uit moet zien. Hij had wat voorbeelden mee van Amerikaanse sites wat hij wel mooi vond. Ik deelde die mening en gelukkig had ik de ruimte om dat te realiseren. Ik vond het geweldig dat  hij hier heen kwam in vol vertrouwen en  we hebben een mooie afwisselde serie gemaakt, waaronder deze foto.

Iedereen kan een foto maken tegenwoordig. De fotografie is populairder dan ooit. Tegelijkertijd zien camerafabrikanten hun omzet van compactcamera's ieder jaar minder worden door de opkomst van de mobiele telefoon. Niet dat de foto's met een mobiele telefoon evengoed, laat staan beter zijn dan die uit een compactcamera, maar voor veel consumenten is 'matig' goed genoeg. Als je de mogelijkheden van een compactcamera niet benut dan is het resultaat al snel vergelijkbaar met dat van een telefoon. Met name de nieuwsfotografie heeft hier onder te lijden, maar ook het inkomen van andere professionele fotografen staat onder druk. Het overvloedige aanbod van matig tot slecht beeldmateriaal heeft ook de algemene perceptie van: 'wat is nu goed beeld?' omlaag gehaald en  ook klanten lijden hier onder. Immers door de bomen is het bos niet meer te zien. Bovenstaand portret is er een uit een serie van 4 profielfoto's.  Een van deze vier is verbonden aan de Droom van Zwolle en wilde gebruik maken van de mogelijkheid voor abbonnementhouders om tegen een aantrekkelijk tarief profielfoto's te laten maken. Hij had al eens eerder foto's laten maken door een 'professioneel' fotograaf maar was daar niet tevreden over. Op internet had hij even gespeurd naar foto's die hij mooi vond en liet mij op die middag de voorbeelden zien. De betreffende foto's waren inderdaad erg mooi en hadden een Amerikaanse stijl met zogenaamde 'tangverlichting', licht van recht boven het model en een reflectiescherm van onderen. Een karakteristiek kenmerk is de schaduw over de neus (die je ook terug ziet in een van de foto's van Beau Di Angelo en de foto van Mark Bruggink). Zo'n foto heb ik snel geanalyseerd en  wilde ze graag voor hem maken, echter deze foto's waren niet op locatie te maken met de op dat moment aanwezige apparatuur en (on)mogelijkheden van de ruimte. Uiteindelijk zijn de foto's in de studio gemaakt tegen het gangbare tarief :).

Model Majella Le Blanc, terug in de studio, dit keer niet als model voor product en reclamefotografie, maar voor haar eigen portfolio.

Inmiddels zijn we ver af van de 'professionele onervarenheid' zoals hierboven beschreven, maar dat wil niet zeggen dat we niet onder de indruk kunnen raken van sommige persoonlijkheden. Met Majella heb ik eerder gewerkt als model voor de meubelen van de start-up Woodr. Majella was benaderd door Woodr zelf en was geen ervaren model. En dat is altijd een beetje spannend als er in korte tijd goed beeldmateriaal geschoten moet worden voor marketing communicatie uitingen. De shoot liep echter als een speer! Haar houdingen waren van nature al goed en met slechts geringe aanwijzingen hadden we het beeld te pakken dat we zochten. Ik was zichtbaar en hoorbaar onder de indruk van haar professionaliteit, persoonlijkheid en looks. Bovenstaande foto is er een uit een latere serie gemaakt ter complementering van haar modellen portfolio. Een andere voor mij favoriete foto ziet u hier.

Musical artiest Margot Kiekebos Zwolle

Net als Beau di Angelo is Margot  een veelbelovend jong talent. Niet voor duizenden 'raving public' maar in het theater met zang, dans en muziek. Ook  nu ben ik weer vereerd dat deze jonge artiest mij gekozen heeft voor het beeldmateriaal. Dit is een foto uit een serie portretten en ten voeten uit shots. In deze foto is gekozen voor een  zachte tekening met  minimale scherptediepte om de vrouwelijkheid en zachtheid te benadrukken. Tegelijkertijd is de uitstraling krachtig, zelfverzekerd en spontaan met stevig contrastrijk licht en haarscherp accent op het voorste (linker) oog en de mond.

Arie Oeseburg van de Gemeente Olst-Wijhe voor een uitgave van Salland Wonen

Hoe anders is het bovenstaande portret gemaakt op locatie in het gemeentehuis te Wijhe, als enige foto uit een serie van zes die in de fotostudio gemaakt zijn onder dezefde constante licht omstandigheden. In overleg met de vormgever is gekozen voor een 'recht toe rechtaan' benadering voor alle zes te portretteren personen. Er is één lamp gebruik en een reflectiescherm  en de lichtval en de grijstoon van de achtergrond moest in alle gevallen hetzelfde zijn. Voor deze foto, niet in de studio gemaakt, hebben we speciaal een zwart 'reflectie' scherm gemaakt om de situatie zoals bij de andere portretten gemaakt in de studio te evenaren. De voorbereidingstijd  van deze foto was het tienvoudige van de opnametijd.

Een portretfoto uit een serie waarin we foto's gemaakt hebben van moeder en dochter samen en ieder apart voor zowel privé doeleinden als profielfoto's voor social media. Het was een gevarieerde sessie met verschillende doeleinden voor de uiteindelijke foto's. Het is een van de sessies die mij bij blijft door de intieme en vertouwelijke sfeer tussen moeder en dochter en het feit dat mij het vertouwen gegund is dit vast te leggen.

Grappig is het soms dat je je een voorstelling maakt van hoe iemand er uit ziet en hoe je er vaak naast zit. In dit geval had ik wat summiere voorinformatie van zijn dierbaren en had ik me een beeld gevormd, zonder het exact te weten. Op basis van dat beeld had ik de lichtopstelleing alvast voorbereid. Het maakt immers verschil of iemand groot of klein is, een volle donkere haardos heeft, kaal is of zoals hier een mooie grijze coupe heeft. Dat laatste had ik me voorgesteld en ook dat hij even lang zo niet, langer zou zijn dan ik en dat maakt een verschil in opnamestandpunt lichttechniek etc. Met viere pas betrad deze symphatieke ict-professional de studio en de shoot valt te omschrijven als: 'appeltje -eitje'!

Edith Scholte van Zeg eens E!, spreker, social media, blogger eHealth, trainer

Edith ken ik vanuit het ELLLA netwerk uit Zwolle. Van haar hoorde ik voor het eerste de term ZP-er oftewel Zelfstandige Professional, een variatie op de term ZZP-er. Inmiddels is die term volledig ingeburgerd, maar Edith loopt voorop met dat soort dingen. Voor haar nieuwe website hebben we diverse foto's gemaakt in samenwerking met styliste en visagiste Irene Vlasblom uit Zwolle.

Aan het browsen in mijn archief voor verschillende portretfoto's kwam ik ook nog deze presentatie tegen die ik gemaakt heb voor een avond protretfotografie bij Fotoclub Zwolle: Lichtopstelling Portretfotografie wellicht verhelderend voor als u zelf eens aan de slag wilt. Het is een klassieke lichtopstelling voor portretfotografie die ik tegenwoordig zelden meer toe pas.

Tot zover een greep uit zo maar wat portretten uit het portfolio, waarvan het merendeel niet eerder op deze site te zien waren. Meer portretten kunt u zien in de gallery Portret op deze website en in de galleries Bedrijfsfotografie en Redactionele fotografie op de site STUDIOVHF.

Bye, bye, SVFN en BFN en welcome DuPho ! by Vincent Hartman

Op 19 december 2014 zijn de verschillende beroepsorganisaties  SVFN, BFN, GKf, MWF, PANL, MWWF, NVF, MPN  enenals de FotografenFederatie en de BURAFO samengegaan in één grote nieuwe beroepsorganisatie voor professionele fotografen de DuPho. 

Gedurende 6 jaar ben ik lid geweest van achtereenvolgens de SVFN (4 jaar) en de BFN (2 jaar). De SVFN waar ik lid van was zou fuseren met de BFN en bij die laatste ben ik blijven hangen toen de fusie niet doorging. Nu zijn we dus allemaal weer samen in de fusie vereniging Dutch Photographers of kortweg DuPho genaamd. Voor een beoefenaar van een creatief vak, die veelal alleen werkt is contact met collega's van belang voor een breder perspectief op de ontwikkelingen in het vakgebied. De verenigingen boden dat allen aan een specifieke doelgroep fotografen, waaronder bijvoorbeeld publieksfotografen, persfotografen, reclamefotografen en medische fotografen. Wat dat betreft lieten de verenigingen eenzelfde versnippering zien als de markt voor fotografie die totaal veranderd is sinds de digitalisering. Op vakinhoudelijk niveau hadden de contacten met collega's altijd voldoende te bieden.

Regiobijeenkomst van de SVFN bij STUDIOVHF in 2011 foto's: Erik Jansen Fotografie Delft

Regiobijeenkomst van de SVFN bij STUDIOVHF in 2011 foto's: Erik Jansen Fotografie Delft

Op bestuurlijk niveau bleken fotografen niet altijd de beste (part-time) managers van de toch wel vrij grote verenigingen te zijn. Dat zou ik ook niet zijn, verre van zelfs. In de 6 jaar heb ik bij beide verenigingen 5 verschillende voorzitters meegemaakt in wisselende bestuurs-samenstellingen. Gelukkig waren de individuele verenigingen wel weer samen in De Fotografen Federatie die zich bezig hield met auteursrecht en positie verbetering van professionele fotografen bij overheden en politiek (kunt u het nog volgen?). Het valt niet mee om lijn te krijgen in 9700 (telling eind 2014, bron: PF) individuele vrije beroepsbeoefenaren in de fotografie. Zoals een nieuwe opdrachtgever, op zoek naar een interieurfotograaf voor noord-oost Nederland  recentelijk tegen mij zei: "wat een gedoe bij jullie, er zit geen enkele lijn in, de een doet het zus de ander zo!" Daar ligt een schone taak voor de ruim 2000 bij de DuPho aangesloten fotografen.

Op de geslaagde slotavond van de BFN in 'de Nieuwe Stad' te Amersfoort scoor ik op de valreep nog een BFN overhemd (die nog past ook!).

Op de geslaagde slotavond van de BFN in 'de Nieuwe Stad' te Amersfoort scoor ik op de valreep nog een BFN overhemd (die nog past ook!).

BFN voorzitter Judith Keessen draagt de fakkel over aan Lars Boering directeur van de DuPho en voorheen Fotografenfederatie. foto's BFN Slotavond: Lens de Graaf

BFN voorzitter Judith Keessen draagt de fakkel over aan Lars Boering directeur van de DuPho en voorheen Fotografenfederatie. foto's BFN Slotavond: Lens de Graaf

We zijn nu dus lid van de DuPho in het platform toegepaste fotografie (zie website STUDIOVHF). De nieuwe vereniging kent 5 platforms voor de verschillende takken van de fotografie: Jounalistiek, Publieksfotografie, Medisch wetenschappelijke fotografie, GKF (social engagement, art) en toegepaste fotografie (commercieel, reclame). Nu heb ik me daar als SVFN of BFN lid nooit zo mee bezig gehouden, maar achteraf bezien waren de meeste leden van deze verenigingen actief in wat we nu noemen 'publieksfotografie' (deze website) en toen de eerste plannen voor de nieuwe vereniging werden gepresenteerd hoorde je in de zaal: "goh, ik ben blijkbaar altijd van de verkeerde vereniging lid geweest". Nu werd de BFN ook wel Brood Fotografen vereniging genoemd en in die nuchtere vertaling kon ik me wel vinden. Ik vond de sturing bij de Fotoacademie op specialisatie al niet meer van deze tijd, dwz. de tijd dat je wilt leven van de fotografie. Veelzijdigheid zonder gemiddeld te zijn is wat mij betreft het motto, maar dat is wellicht ook ingegeven door de regio en niet in de laatste plaats de persoon. De nieuwe vereniging combineert wat dat betreft specialisme met generalisme, en dat past mij wel.

Voor meer informatie over de nieuwe beroepsvereniging, bezoek de website van DuPho:

Geslaagde match tussen Arbopositief en STUDIOVHF op Beursvloer Zwolle! by Vincent Hartman

Op 1 oktober nam STUDIOVHF deel aan Beursvloer Zwolle 2014 (@Beursvloer038) gehouden  in poppodium Hedon. Ik had er wel eens van gehoord, maar was er nog nooit geweest. Het bleek al de achtste versie te zijn. Blijkbaar voldoet het aan een behoefte. Op Beursvloer Zwolle kunnen ondernemers en maatschappelijke organisaties producten en diensten ruilen. Met gesloten beurzen en in de gedachte van wederkerigheid worden er concrete matches bewerkstelligd, onder het mom 'ik doe wat voor jou, jij doet wat voor mij'. Over geld wordt wel gesproken maar het vloeit niet. Onder toeziend oog van DuretTrip Notarissen en geadministreerd door Lens Accountants maakten alle deelnemers tesamen onderling 90 matches, die samen een waarde van 67.000 euro vertegenwoordigen!

De gemiddelde vakfotograaf heeft een gezonde argwaan tegen het verlenen van diensten om niet. Immers daarmee kunnen wij de hypotheek en de supermarkt niet betalen. Bij Beursvloer Zwolle gaat het echter om ruilhandel en hoef je alleen een match te maken als de tegenprestatie de waarde van jouw product of dienst op de juiste wijze inschat. Bovendien stelt het STUDIOVHF in staat om verdere invulling te geven aan maatschappelijk betrokken ondernemen. Onder het mom, een gezellig avondje netwerken en 'we zien het verder wel' stonden we te wachten op wat komen ging.

Onder de aanwezigen bevonden zich twee fleurig uitgedoste dames met hoedjes op met de tekst: 'ArboPositief' (@ArboPositief) en zij kwamen op mij af... Ze legden mij uit dat ArboPositef een netwerk organisatie en belangenbehartiger is van werkzoekenden op de Nederlandse arbeidsmarkt. Ze helpen en stimuleren elkaar bij het zoeken naar werk en komen regelmatig bij elkaar. De dames hadden bedacht dat op een goed CV en online profiel ook een goede profielfoto hoort, iets waar wij het hardgrondig mee eens zijn natuurlijk. Hoeveel uitgeknipte hoofden uit vakantiekiekjes zie je immers niet voorbij komen op socialmedia site LinkedIn bijvoorbeeld? Foto's die de persoonlijkheid totaal niet weerspiegelen en zelfs foto's waarvan ik, als ik werkgever zou zijn, zou zeggen, hoe subjectief ook, 'nou die nodig ik niet uit'! Volgens Beursvloer Zwolle is er sprake van een ideale match als beide partijen iets voor elkaar kunnen betekenen. ArboPositief gelooft in positief denken, persoonlijke verantwoordelijkheid en het nemen van eigen initiatief. De dames hadden zich dan ook bijzonder goed voorbereid! STUDIOVHF bevindt zich op een perceel achter het woonhuis van de familie van de fotograaf in Heino, tussen Zwolle en Raalte.  Een van hen bleek er regelmatig langs te fietsen en opperde met enige schroom en hele brede glimlach dat het wellicht een idee zou zijn om iets aan de tuin te doen?? 

Hmm, dat zou nog wel eens een deal kunnen zijn waar ik mee thuis kon komen, dacht ik. Voor wie onze stek niet kent, het perceel is eigenlijk een tikje te groot voor iemand die steeds andere prioriteiten heeft dan de tuin bijhouden. 

De deal werd gedaan, op papier gezet en onder het motto van ArboPositief 'Samen sterk voor werk' was het een aantal weken later een drukte van belang in de tuin en op de parkeerplaats van STUDIOVHF.  De dagen ervoor hadden we de profielfoto's gemaakt en ook toen zat de stemming er al goed in. Er werd gesnoeid, gemaaid en onkruid gewied. In een tuin als deze zie je resultaat en de activiteit kreeg al snel goedkeurende blikken en lovende woorden van de buren. Kenmerkend voor de spirit van ArboPositief vond ik het feit dat er twee deelnemers waren die meehielpen terwijl ze geen profielfoto nodig hadden. Een van de deelnemers had al een goede profielfoto, een ander had net de dag ervoor haar arbeidscontract getekend. Ook konden wij tijdens de koffie pauze genieten van heerlijke (prijswinnende) appeltaart, vers gebakken door een van de deelnemers.  Al met al een bijzonder geslaagde actie!

Bedrijfsfotografie Zwolle by Vincent Hartman

Bij de lancering van de nieuwe site van Vincent Hartman Fotografie in juli van dit jaar hebben we de zakelijke fotografie volledig losgekoppeld van de particuliere fotografie, compleet met handelsnaam, briefpapier, etc. Bezoekers met een zakelijke behoefte worden met één klik de website uitgeleid naar de site van STUDIOVHF Zwolle. Andersom zijn er geen links naar deze site. Het doel van de site STUDIOVHF is het uitbreiden van het aantal klanten voor reclamefotografie, productfotografie, interieurfotografie, bedrijfsfotografie en redactionele fotografie. Dit werkt inmiddels goed, maar een beetje versterking vanuit de oude URL vincenthartmanfotografie kan geen kwaad. Daarom is deze site uitgebreid met zogenaamde landingpages voor iedere discipline:

RECLAMEFOTOGRAFIE

PRODUCTFOTOGRAFIE

INTERIEURFOTOGRAFIE

BEDRIJFSFOTOGRAFIE

REDACTIONELE FOTOGRAFIE

 

Deze site wordt nog steeds goed gevonden in Zwolle op bovenstaande zoekwoorden en de nieuwe pagina's helpen bij de instandhouding daarvan en het leiden van de bezoeker in de juiste richting. 

Expositie in Podium Heino by Vincent Hartman

EXPO PD.jpg

PERSBERICHT

Heinose fotograaf Vincent Hartman toont deel van zijn werk

Expositie portretten 
tijdens Pompdagen

HEINO – Tijdens de Pompdagen is in Podium Heino een expositie te zien van de Heinose reclame- en portretfotograaf Vincent Hartman. De tentoonstelling zal met het oog op het vijfde lustrum van het dorpsfeest bestaan uit 25 portretten, waaronder die van de oprichters van de Pompdagen. De geëxposeerde werken zijn deels in de studio en deels op locatie gemaakt. 

Hartman heeft ruim twintig jaar ervaring in de fotografie en is daardoor met vele facetten van de fotografie in aanraking gekomen. De portretfotografie is vanaf het begin echter één van zijn grote passies. ‘De interactie met de persoon gecombineerd met een scala aan technieken en diverse composities maakt het iedere keer weer tot een interessante ontdekkingstocht’, aldus de Heinoër die zowel voor particuliere als zakelijke opdrachtgevers actief is. In de regio is regelmatig werk te zien in de uitgaves Hoezo?Heino en Roalter Wind, maar uiteraard kan ook een blik worden geworpen op de website Fotograaf Heino. De expositie in Podium Heino aan de Canadastraat 6 (bij de VVV) wordt dinsdag 16 augustus om 19.30 uur geopend. 

Iedereen is van harte welkom om de opening bij te wonen. 

De muzikale omlijsting wordt verzorgd door Ric Stokes en Gerard de Braconier. Ook voor een hapje en drankje wordt gezorgd...