Hoe lang bestaat VHF nu eigenlijk? Fotograaf Zwolle / by Vincent Hartman

vincent hartman fotografie zwolle

Nog goed kan ik het me herinneren. Ik zat op de kade langs het Zwolle-IJsselkanaal te fotograferen met een Olympus Compact Zoom camara. Er was een race met een soort van Formule 1 speedboten. Je weet wel van die dingen die met een bloedvaart voorbij razen en het water nauwelijks raken, veelal leidend tot spectaculaire crashes. Ik had automatisch filmtransport, autofocus en weet ik wat niet allemaal automatisch. Dus meebewegen maar met de boten in de hoop dat mijn foto's net zo mooi zouden zijn als in die prachtige brochure van Olympus. Hoeveel foto's ik die middag geschoten heb weet ik niet meer, maar zeker een veelvoud van 36 op FujiColor HG400 (heb ik KODAK nooit verteld toen ik daar stage ging lopen...). Na het fotograferen liep ik weg met dat prachtige beeld dat ik in de zoeker had gezien en ik kon niet wachten tot de foto's klaar waren. Je voelt hem al aankomen, de teleurstelling was groot toen ik een aantal dagen later de afdrukken bekeek in de winkel. Alle inzet en kosten ten spijt, er zat eigenlijk maar 1 echt goede foto bij.  Op die foto was de boot zelf mooi scherp en de achtergond onscherp met strepen over de lengte van het liggend kader (meetrekken of panning heet dat, leerde ik later). Hmm, het kon dus wel. De vraag rees hoe ik, of de camera dat gedaan had, want als ik dat wist kon ik het immers nog eens doen. De gebruiksaanwijzing gaf geen soulaas, en navraag in de winkel leerde dat ik de instellingen niet kon beïnvloeden. De eerste Canon EOS camera werd gekocht. Dit was in 1987.

Canon EOS 620, de high-end versie van de 650 (die ik ook had als 2e body) met sluitertijden van 30s-1/4000s en een snelle flitssynchronosatie van 1/250s

Fotograaf Zwolle

Het is natuurlijk nog steeds geen antwoord op de vraag want ik mag dan wel in 1987 begonnen zijn met fotograferen, de eerste inschrijving bij de KvK in Zwolle was pas ergens rond 1990 en later weer in 2001, en weer later nog een keer in 2009. Wat dat betreft heeft een bevriende reclamemaker dit goed ondervangen. Hij noemt zijn bedrijf 'Sinds77', naar zijn geboortejaar en daarmee heeft hij het voor eens en altijd ondervangen. Reclame mensen moeten dan ook strategisch bezig zijn. Fotografen zijn vooral doeners, of zoals ik onlangs door iemand fijntjes ingedeeld ben in de categorie: 'niet te binden individualisten'..:). Om hiermee nu te zeggen dat fotografie al Sinds66 in mijn bloed zit voert te ver, maar het is wel een van de constante factoren sinds die ervaring daar aan de waterkant.

Met het nieuwe stuk gereedschap in de hand, was de camera ineens niet meer de beperkende factor. The sky was the limit! Het instructieboekje bleek een schat aan informatie te bevatten en was eigenlijk een fotocursusje in zakformaat. Ik kan me niet herinneren later ooit een instructieboekje zo uitgeplozen te hebben als die van mijn eerste spiegelreflexcamera. Al snel had ik de parameters van de fotografie in mijn hoofd zitten en experimenteerde ik er lustig op los. Bij Fotoclub Zwolle trof ik een aantal gelijkgestemde zielen en van de fotobesprekingen en de praktijkavonden stak ik in korte tijd veel op. De club had destijds een studioflits-installatie van Bowens (3 x 500W/S) en daarmee heb ik de eerste schreden gezet op het gebied van de studiofotografie. Op dat moment was ik voor de wat we nu noemen: 'nabewerking' echter nog steeds afhankelijk van ontwikkel laboratoria. Ik ving echter op dat er zich in het wijkcentrum Gerenlanden in Zwolle-Zuid een donkere kamer bevond. Bij navraag bleek die DoKa bestemd te zijn voor 'leden' van de fotoclub aldaar. Toen ik me vervolgens wilde aanmelden bleek deze (nog) niet te bestaan, maar dat duurde natuurlijk niet lang. Avonden bracht ik door in de donkere kamer in het wijkcentrum (wel met m'n eigen Rodenstock Apochromaat vergrotings objectief natuurlijk, want het moest wel goed).

Contactafdrukken

De donkere kamer werd later voortgezet in eigen (ouderlijk) huis en de logeerkamer werd een soort van studio. Verhuizing van Zwolle-Zuid naar een mooi eigen pand in de Julianastraat in het Veeralleekwartier zorgde later voor een permanente donkere kamer in de kelder en een fotostudio op de prachtige zolderverdieping. Voor de opnames gingen we de trappen op en na de opnames ging ik trappen af richting DoKa of richting de fotozaak voor het ontwikkelen van de kleurenfilms. Via de studie Commerciele Economie leerde ik in te spelen op de behoefte van de klant, vandaar die kleurenfilms. Ik had er niet zoveel mee. Het zorgvuldig afstemmen van kleuren leidde bij mij altijd tot zo min mogelijk kleur en als ik mijn zin kreeg werd het zwart-wit, want dan had ik het gehele proces tenminste in de hand.

Het zogenaamde 'doordrukken en tegenhouden', of dodging & burning. Door middel van maskers werden bepaalde gedeeltes van het fotografisch papier meer of minder licht gegeven. Meer licht betekende donkerder, minder betekende lichter. In combinatie met de multigrade filters kon zelfs nog lokaal het contrast beinvloed worden. Zo werd de uiteindelijke afdruk opgebouwd en het volle contrastbereik van het negatief benut. Een voorloper van het werken in lagen dus.

Het zogenaamde 'doordrukken en tegenhouden', of dodging & burning. Door middel van maskers werden bepaalde gedeeltes van het fotografisch papier meer of minder licht gegeven. Meer licht betekende donkerder, minder betekende lichter. In combinatie met de multigrade filters kon zelfs nog lokaal het contrast beinvloed worden. Zo werd de uiteindelijke afdruk opgebouwd en het volle contrastbereik van het negatief benut. Een voorloper van het werken in lagen dus.

Een proefdruk die al wat meer richting uiteindelijk resultaat gaat

Samenwerking met andere creatieven in Zwolle bracht mij uiteindelijk ook op het 'kleurenpad'. De groep bestond uit een beeldhouwer, 2 schilderessen, een filmmaker, een pianist, ondergetekende en de nodige 'aanhang'. Het idee was de verschillende disciplines bij elkaar te brengen tot één gecombineerde uiting. Het is er nooit van gekomen, afgezien van bijzonder interessante experimenten: 

Fred, Trudy en Hans

Fred, Trudy en Hans

Juliette

Juliette

De studie Commerciële Economie met vakken als Marketing, Communicatie en Consumer Behaviour bracht mij in contact met reclame- en communicatie bureau's en al spoedig volgden hier opdrachten uit. Een voorloper van het huidige aanbod reclamefotografie van STUDIOVHF. Er moesten fatsoenlijke facturen verstuurd worden en de eerste inschrijving werd een feit. Ondertussen was de fotografie behoorlijk aan het veranderen, Photoshop werd hip en de eerste digitale camera's kwamen op de markt. Slechte foto's werden 'gepimpt' en vonden gretig aftrek. Effectbejag was helemaal in, maar ik moest er niets van hebben. Fotozaken draaiden destijds voor ruim 2/3 van hun omzet op ontwikkelen en afdrukken. De digitale opmars heeft daar behoorlijke verandering in gebracht en ook Vincent Hartman Fotografie hield het toen voor gezien. Terug naar het orginele vakgebied marketing en een 'normale carriere' gaan volgen werd het plan. Met veel plezier heb ik mogen meewerken aan de opbouw van het Zwolse bedrijf BMA Ergonomics, fabrikant van ergonomische kantoorstoelen. Uiteindelijk leidde dit tot verhuizing naar Engeland en de DoKa werd ingepakt om nooit meer uitgepakt te worden. 

In Engeland werden voorzichtige schreden gezet op het gebied van de digitale fotografie. Er was geen goede plek om de donkere kamer weer op te bouwen en bovendien was het handig om zo nu en dan een foto-tje door te mailen naar het thuisfront in Nederland. Qua kwaliteit vond ik het nog steeds niets. Dit veranderde eenmaal terug in Nederland toen de eerste 'betaalbare' full-frame digitale EOS camera uitkwam ( 5D mark I ). Een degelijk apparaat, zonder toeters en bellen en met een bekend gezichtsveld door de zoeker. Het voelde als thuiskomen (die camera dan..). In Heino was inmiddels een mooie woon-werk locatie gevonden en aan de Fotoacademie in Groningen werd mijn kennis weer een beetje getoetst en bijgevijzeld aan de tegenwoordige tijd. Het besef dat mijn carrière uitstapje wat uit de hand was gelopen begon in te dalen.. Vincent Hartman Fotografie werd in februari 2009 als handelsnaam toegevoegd aan een bestaande KvK inschrijving en de testmarketing kon beginnen (toch nog wat geleerd tijdens dat uitstapje). 

Op 16 december 2009, was de testperiode voorbij en moest het er van komen. Een nieuw bedrijf werd opgericht en Vincent Hartman Fotografie werd daar als handelsnaam aan gekoppeld. Dat is dus vandaag precies 5 jaar geleden!  

fotograaf zwolle