Back to basics! / by Vincent Hartman

Net nu de situatie in Schotland een beetje basis begint te vormen voor een stabiele toekomst vlieg ik vaker dan voorheen naar good old 'The Netherlands' (per slot van rekening wonen we niet in Holland). Aanleiding vormt veelal een Nederlandse klant die bovengetekende wilt hebben om de foto's te maken in plaats van mijn collega's van @STUDIOVHF. Na enig gemor en het verhogen van de prijzen:) en toevoeging van exorbitante reiskosten ga ik dan uiteindelijk met veel plezier akkoord. Onder het motto, een paar foto-opdrachten uitvoeren, reiskosten vergoed en familie en vrienden bezoeken. pretty much, the best of all worlds dus! De laatste trip naar Heino had toch een ander karakter.

Een roerige week

Pa Hartman Sr. vond dat het op z'n 89ste toch een tijd werd om waar voor zijn belasting geld te krijgen en wilde de laatste jaren van z'n leven toch wel graag door zoals hij dat gewend was, met andere woorden: nooit een dokter gezien! Dus enige revisie leek hem op zijn plaats. De motor van zijn lichaam was toe aan een grondige opknapbeurt en enige ongemakken zorgden voor snelle opname in De Isala te Zwolle. Hartman Sr. is een optimist pur sang en enige humer kan hem niet ontzegd worden, dus ik denk dat ik er wel mee wegkom.. Anyway het lijkt er op dat hij zijn doel heeft bereikt:

Alsof dit nog niet genoeg was kwam dit nieuws na de aankondiging dat mijn lokale vriendinnetje besloten had naar Perth, te verhuizen. Dat wil zeggen, de Australische versie, ook dat nog!  

Design manager en sparring partner bij Amos Beech (portrait take with 5DS and 70-200 f 2.8 II)

En vervolgens de aanslagen in Manchester waarbij onschuldige concertgangers in de leeftijd van onze dochter gedood worden door een lunatic, die de Islam misbruikt voor een waanidee.

In zo'n week is zelfs de meeste energieke rasoptimist een tikje uit het veld geslagen en tja dan moet ie terug naar de mooiste voorstad van Zwolle: Heino!

Mien va was goed te passe die donderdagavond voorafgaand aan zijn hartoperatie in de Isala en dit samen met zijn algehele goede gezondheid gaf de burger weer moed.

Nog een paar foto's:

Zonder beeld geen verhaal, tenminste bij mij werkt dat zo. Deze trip back to the homeland had geen commercieel doel, dus nu was de handbagage eens niet gevuld met fotoapparatuur. Gewoon een tasje met de normale dingen die je meeneemt als je een paar dagen uit gaat logeren. Maar helemaal zonder camera op pad gaan voelde toch niet goed en maar even de basics in de tas gegooid: een 5D Mark1 en een 50mm f1.4. Dat is s wel vintage tegenwoordig!

11 jaar oude Canos 5D Mark 1, de eerste succesvolle full-frame camera. Een camera zonder toeters en bellen met een beeldkwaliteit grenzend aan het oude analoge middenformaat en die klinkt als een 1987 Land Rover 110 200TDI.

De kracht ligt vaak in de beperking en soms moet je die jezelf opleggen. Gewoon wat casual snapshots was het plan en mocht ik wat interessants tegenkomen dan kan dat ook.

Peter Telgenkamp, zoals ik hem ken

De Jeugd. Voor de liefhebbers: 5DMI met 50mm 1.4 op 1.4 bij iso 3200

Prille liefde

De mobiele telefoon generatie ziet het verschil niet tussen een camera op je telefoon en een compactcamera en als je dan alleen met een 5DI body en een 50mm op komt dagen, dan is dat al gauw goed genoeg. En eigenlijk is dat ook zo (als het moet). Een prima setje voor some casual available light shots zoals hierboven maar voor portret heb ik eigenlijk toch wel graag een langer brandpunt, wat meer resolutie en dynamisch bereik (erg dun bij de 5DI, dus ff snel slordig licht meten is er niet bij..).

Zo kijken Dorien en ik ook altijd naar elkaar..:) !

Als het verliefde stel dan de smaak te pakken krijgt en de studio in wil dan is het even graven in de catacomben van @STUDIOVHF oftewel de lades van Lokin om te kijken waar die oude EF 28-105 3.5.4.5 USM ergens ligt. Dit 30 jaar oude zoomlensje voldeed het 30 jaar geleden per slot van rekening prima en de moderne lenzen liggen in Schotland en bij Thomas Feickens in Zutphen dus zoveel keus hebben we niet.

Tom & Sietske (geen lensprofiel in Lightroom voor deze oude lenzen en ik heb de vignettering bij f8 (!) maar laten zitten.

Tom Hartman, een ideaal model volgens moeder Dorien, die er al een verdien model in ziet voor als we allemaal in Schotland zitten. Ik begrijp de gedachte maar denk vooral aan de hoeveelheid opnames die een fotograaf moet maken om die onnavolgbare sequentie in microbewegingen bij de gelaatsuitdrukkingen van Hartman jr. te compenseren. Affijn het is zeker mogelijk zoals ook deze foto uit 2015 laat zien.

Hoe anders is het bij vriendin Sietske die gewoon de luttele aanwijzingen opvolgt en gewoon neerzet wat de bedoeling is: