4 maanden in Schotland... / by Vincent Hartman

"Op vrijdagavond een blogje schrijven is natuurlijk regelrechte armoe. Ik hoor nu volop in de VriMiBo te zitten en zou eigenlijk zo langzamerhand geen letter meer op 'papier' moeten kunnen krijgen. Maar niets is minder waar! Heb na een week hard werken met hoogte en diepte punten nog energie te over. En da's maar goed ook want ook dit weekend zal in het teken staan van editen, album design, correcties en bestellingen."

Zo begon de aanzet van een blogje meer dan een maand geleden. In augustus schreef ik nog stoer:

""Mis je Heino al?" is een vraag die me afgelopen week tot twee keer toe is gesteld. En eerlijk gezegd is het antwoord, nee."

Nou daar ben ik wel van teruggekomen. Het was naïviteit, ontkenning of wellicht zag ik dit avontuur nog door een roze bril. Het begraven in het werk bleek uiteindelijk toch niet genoeg om te verbloemen dat ik hier gewoon in m'n uppie zit. Zoon Tom heeft het hazenpad gekozen en zit weer in z'n vertrouwde omgeving en ik denk nu van: ergens is er iets mis gegaan! De bedoeling was hier als gezin heen te verhuizen maar door allerlei omstandigheden, waaronder medische, wordt het een gefaseerde verhuizing. Het resultaat is dat ik me te pletter werk, wel goed verdien, maar dubbele lasten heb en bij lange na niet het sociale leven dat ik gewend ben. De bedoeling was after all om weer eens een soort van gewoon gezinsleven te hebben met weekeinden en zo. Het netto resultaat is dus negatief. Wie is er hier nu gek? 

Afijn de eerste alinea van dit blogje moest ik destijds onderbreken want de klaagzang werd welkom onderbroken door de buurmannen Bob en David die me uitnodigden voor een heuse VriMiBo die tot in de late uurtjes zou duren!

Dus nu het blogje op donderdagavond maar even afmaken, je weet immers maar nooit!

Dus niet allemaal kommer en kwel?

Nee gelukkig niet! De afwisseling in werk is geweldig. Het is een mix van zo ongeveer alle ervaringen van de afgelopen 15 jaar en wat dat betreft begint het van de grond tillen van een klein fotografie bedrijfje nu z'n vruchten af te werpen. Zeker in combinatie met de internationale ervaring uit het verleden. Het werken in een heus team is weer al vanouds. Bijna Rotterdams: niet lullen maar poetsen, korte lijnen en open communicatie. Sommige teamleden zijn zelfs 'Nederlands direct', anderen dusdanig Brits beleefd en vriendelijk dat ik een tandje bij moet schakelen. 

Het mooie is dat ik weer het nodige bijgeleerd heb op allerlei gebied en de ontwikkeling op fotografie gebied gewoon doorgaat. Het werken in een team dat bestaat uit commerciëlen en creatieven is een omgeving waar ik wel bij vaar. En natuurlijk mooie plaatjes maken, zoals interieurfotografie:

De Master Bedroom van een townhouse in het centrum van Edinburgh in opdracht van Incognito Heat Co, specialist in vloerverwarming.

En natuurlijk productfotografie:

Een dubbele electrisch verstelbare zit-sta werkplek, in opdracht van kantoormeubelfabrikant Samuel Bruce.

Met het einde van de tunnel in zicht van het "editing, editing, editing" werk van met name Nederlandse klussen heb ik me ook onlangs een weekendje vrij gegund. De ingredienten waren o.a. 'een bettien toer'n:

en een bettien vretten en zoepen:

maar dan zonder het 'op de proeme kroepen';) Je kunt niet alles hebben! Ben benieuwd hoe ze dit in Google translate gaan vertalen..

marketing

De klus die er hier voor mij ligt, is een bedrijf dat organisch gegroeid is verder te helpen met de groei en als het even kan een beetje sneller. Van de kantoorinrichters in Schotland die ik destijds op de korrel had als potentiële partner voor het bedrijf dat ik toen vertegenwoordigde is Amos Beech een van de weinige die is overgebleven en die keuze heeft zich dus inmiddels ruimschoots bewezen. Ondanks die geschiedenis moet je dan natuurlijk niet als je in zo'n organisatie als nieuweling binnenkomt, (voor de meesten in ieder geval) meteen je eigen vriendjes naar voren schuiven. En dat is me ook goed gelukt. In ieder geval de eerste maanden. In maart dit jaar had ik me het doel gesteld zoveel mogelijk de achterstand op het gebied van marketing communicatie in te lopen en de basis te leggen voor verdere uitbouw. Maar ja 'slow responding is a British disease after all'. Als je dus weken moet wachten voordat je locale webhost onder z'n steen vandaan komt en in actie komt... de ontwerper van een andere website de zaak dusdanig dichtgetimmerd heeft dat normale functies als een standaard Wordpress 'drop down menu' extra betaald moet worden, de grafisch ontwerper niet vooruit te branden is en je toch je doelstellingen wilt halen... dan moet je toch terugvallen op... tja, je olde moaten uut de hoofdstad van Salland: Roalte!

het communicatiegilde

De heren van Het Communicatiegilde staan hun mannetje (helaas zijn de dames verleden tijd) als het er op aan komt. Beoordeel ze niet op hun website, ze zijn een beetje als de loodgieter met de lekkende kraan, maar voor hun klanten zijn ze echt onvolprezen in originaliteit, kwaliteit en betrouwbaarheid. Ooit mocht ik er deel van uitmaken. Videograaf Ernst Wijnands van iris Media wordt dinsdagmorgen gebeld, staat dezelfde avond met koffers vol apparatuur op Edinburgh Airport en donderdagmiddag wordt het gereed product afgeleverd! De video heeft een rol gespeeld bij het binnenhalen van een grote opdracht op het gebied van het interieur ontwerp, de bouw en de inrichting van een vooraanstaand Amerikaans technologiebedrijf bedrijf dat uit hun jasje gegroeid is in hun pand in Edinburgh. Ook de nestor van Het Communicatiegilde, Roné van der Vliet van Sinds77 èchte Reclame Makers, heeft inmiddels de 'competitie' met de locale designer gewonnen en volgens verwachting laten zien dat luisteren, onderzoek doen, buiten de box denken en risico lopen, succesvol kan zijn. 

Wat dat betreft snap ik de zelfstandige creatieven die ik hier ontmoet heb niet zo goed. Als ik het zelf zo goed wist zou ik ze niet inhuren, dus naar de mond praten heeft een averechts effect. De Sallanders hebben daar in ieder geval geen last van!

Het gilde heeft inmiddels een pad ingezet om ons te helpen de boodschap helder te krijgen en aan te scherpen.

alleen maar werk dus?

Valt mee hoor! Zo langzamerhand hebben we ook wat tijd genomen om met de Land Rover het landschap te ontdekken.

Over onbenullige storingen op de meest ongelukkige plekken hebben we het natuurlijk niet want de buurman die een Toyota Land Cruiser rijdt (de lafaard), leest mee.

Maar het is niet alleen maar natuur hier. Er wordt ook nog een beetje geld verdiend:

En natuurlijk een foto van de Kelpies, ik kan immers niet achterblijven. De Kelpies bij daglicht kunt u hier zien: Kelpies. (op mobiel of tablet ff doorscrollen)

Anyway, dat was 'm weer. Ben't jullie weer een bettien bieproat!